Redacteur Melanie is getrouwd met Maurits, moeder van Saar (1), zwanger van haar tweede kindje en leeft in een georganiseerde chaos van luiers en dreumesdrama.
Lees verder onder de advertentie
Het is officieel: ik ben zwanger van mijn tweede kindje en heb last van nesteldrang in de overtreffende trap. Mijn hoofd is een tikkende to-dolijst en in huis lijkt het net alsof we constant aan het verhuizen zijn. Maar één item loopt als een rode draad door deze zwangerschap: de klapkratjes van Hema. Ja, die met die handige lettertjes.
Lees verder onder de advertentie
Dankbaar systeem
Het begon met één exemplaar voor in de voorraadkast, maar bij het achtste kratje ging er een knop om. Ineens zag ik overal rommel dat gestructureerd moest worden. De badkamerkastjes, het speelgoed van mijn dochter, de tientallen vergeten theedoosjes, alles kon een klapkrat gebruiken.
Mijn man denkt inmiddels dat ik lichtelijk doordraai. ‘De voorraadkast lijkt wel een magazijn’, mompelde hij terwijl ik kratje nummer 27 in elkaar vouwde. Maar ik wéét dat hij over een paar maanden, als ik boven zit te voeden en de kraamzorg beneden staat te zoeken naar koffiefilters, mij dankbaar is voor dit geniale systeem.
Lees verder onder de advertentie
Moeder Natuur
Ik vind het nou eenmaal heerlijk om de controle te hebben. In mijn hoofd speelt een kraamweekscenario waarbij iedereen precies weet waar alles staat. Geen zoektochten naar kolfspullen, de favoriete drinkbeker van Saar of de voorraad beschuiten en (blauwe) muisjes. Alles ligt op z’n plek, in een logica die ik maanden van tevoren zorgvuldig heb bedacht. Het idee alleen al geeft me rust. Nesteldrang is natuurlijk niet voor niets bedacht door Moeder Natuur.
Lees verder onder de advertentie
Tekst gaat verder onder de Instagrampost
Beeld: Eigen foto
En ondanks dat mijn man vaak genoeg in een scheur ligt omdat ik het toiletpapier voor de derde keer opnieuw heb opgestapeld of de kruidenpotjes op alfabetische volgorde heb gezet, stribbelt hij niet tegen. “Blijf je ook zo gestructureerd na de zwangerschap?” vroeg hij afgelopen week lachend. Dat zou toch mooi zijn.
Lees verder onder de advertentie
In de kreukels met kratjes
Ik kijk naar mijn opgeruimde voorraadkast die een paar uur geleden nog iets weg had van het spelletje Tetris, maar nu gevuld is met rijen klapkratjes. Door mijn heftige nesteldrang heb ik ondertussen al 52 stuks van deze dingen aangeschaft. Maar één ding is zeker: ik ben klaar voor de chaos die over een paar weken ongetwijfeld uitbreekt. Klaar voor de kraamzorg die geen seconde hoeft te speuren naar de soepstengels van Saar. En klaar voor mijn man, die nooit meer hoeft te vragen of we nog koffiefilters hebben (dat is al een prestatie op zich).
Lees verder onder de advertentie
Dus ook al lig ik straks in de kreukels door de geboorte van ons tweede kindje, deze kratjes hebben mij in ieder geval het idee gegeven dat ik toch een beetje grip heb op iets waar ik allesbehalve de controle over heb ik.”
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Je begint vol goede moed aan een gezellig potje Mens erger je niet en een halfuur later ligt er iemand mokkend onder tafel. Of wordt er ineens héél kritisch gekeken of papa zich eigenlijk wel aan de regels houdt. Herkenbaar?