Mariëtte Middelbeek is columnist en mamavlogger voor Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze zoon Casper en dochter Nora.
Het geluksmomentje van de afgelopen week vond plaats op de woensdagmiddag. Want daar werd ie dan eindelijk bezorgd, mijn hagelnieuwe, prachtige… stormparaplu! Ja, echt. Dolgelukkig ben ik ermee nu ik sinds een maand of drie een geheel nieuwe identiteit heb: de identiteit van voetbalmoeder.
Ik had zo mijn bedenkingen bij het hele idee ‘kind wil op voetbal’, maar het viel niet tegen te houden. Ik hou heus van voetbal, kijk voor de lol Champions League-wedstrijden mee en ken de regels. Ik schoot alleen al in de vlekken bij het idee van twee keer per week trainen en elk weekend voor dag en dauw en in weer en wind langs een of andere lijn staan om toe te zien hoe een kluwen van zes kleine knakkertjes met 18-0 wordt afgedroogd.
Lees ook
‘Je hoeft echt niet naar elke sportwedstrijd van je kind’ >
Maar goed, daar gingen we, op naar de eerste training. Alwaar ik de volle anderhalf uur langs de lijn stond en het hoe langer hoe leuker begon te vinden. De eerste wedstrijd – ‘Ik ga wel mee, het is toch de eerste keer’, zei ik tegen Erik, maar in werkelijkheid wilde ik het voor geen goud missen – stond ik genietend langs de kant om te zien hoe Casper en zijn team in plaats van een kluwen te vormen overspeelden en vrijliepen en hoppa, met 9-2 winst naar huis gingen. Waarbij de uitslag me niet kon schelen, maar wel het plezier in de ogen van de jochies. De gebaartjes naar elkaar, de maniertjes, de gefrustreerde vuistjes bij een mislukte actie en het collectieve gejuich bij een goal – geweldig om te zien.
Wel vroeg ik me ergens tijdens deze en alle volgende wedstrijden af wie toch die inner fanatiekeling was die ineens in mij bleek te huizen. Ik laat het niet merken, maar ergens voel ik dezelfde spanning bij JO8 (jeugd-onder-acht, ik praat tegenwoordig in voetbaltermen alsof ik nooit anders heb gedaan) als bij het Nederlands Elftal op tv. Vreemd, zeer vreemd. Bijna net zo vreemd als mijn blijdschap toen eindelijk die bestelde stormparaplu (omklappen onmogelijk!) binnenkwam, zodat ik nu ook in weer en wind lachend langs de lijn sta.
Deze column staat in Kek Mama 15-2021.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]