Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (4) en dochter Nora (3).
“Wanneer vind jij jezelf echt een goede moeder?” vroeg een vriendin. Ik had het antwoord meteen paraat: als ik tijd heb (lees: neem) om uitgebreid met mijn kinderen te spelen. Waarna ik dacht: waarom doe ik dat dan zo weinig?
Aan de vraag ligt het niet. “Mam, ik ben de hijskraanbestuurmeneer en dan ben jij de stenenaanpakker”, deelde Casper vanochtend nog mee, iets smekends in zijn stem. Helaas stond de stenenaanpakker op het punt het pand te verlaten om te gaan werken, dus dat ging even niet. Gisteren lepelde ik zonder goed op te letten Nora’s Play Doh-bitterballen weg, terwijl ik met anderhalf oog iets op mijn laptop aan doen was. “Hmm, lekkere bitterballen”, zei ik plichtsmatig. Zij boos, want “nee mama, dat is een gomkommer!” Sorry schat, mama had 74 ongelezen e-mails.
Een gebrek aan speelgoed kennen mijn kinderen trouwens ook niet. We hebben zestien van die Ikea-bakken vol, maar het leukste entertainment ben ikzelf. Een andere vriendin kent het fenomeen: “We hebben alle spullen van de wereld, maar voor je het weet zit je toch weer de hele middag Prins Hans te spelen.”
Ik vind spelen met mijn kinderen echt heel leuk. Voor drie minuten. Daarna vind ik het nog leuk, maar komen er allerlei gedachten in mijn hoofd op. Dingen die ik nog moet doen, de wasmachine die klaar moet zijn, maar o nee wacht dan moet er eerst nog een vracht uit de droger, misschien kan ik vast wat voorbereiden voor het eten, hoeveel niet-beantwoorde app-berichten heb ik eigenlijk, als ik nu héél even mijn mail… en moeten we echt, écht verven?
Lees ook
Column Mariëtte: ‘Ik kan nog wat leren van de ‘ont-niet’-dagen op school’ >
Ik vraag het aan mijn moeder, die het fenomeen spelen met je kind niet echt kent. “Jullie speelden zelf, ik zat te werken”, zegt ze. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn vader op z’n buik over de parketvloer schoof om een haai na te doen of dat mijn moeder zich als patiënt liet molesteren bij het doktertje spelen (mijn kinderen hebben een grote en pijnlijke voorkeur voor dat plastic hamertje in de dokterset). En ondanks dat alles zijn mijn zus en ik groot geworden.
Maar toch vind ik mezelf een betere moeder als ik het wel doe, spelen. Omdat samen spelen zo’n beetje alles samenvat waarin ik vind dat ik als moeder regelmatig tekortschiet: tijd, aandacht, luisteren, geen schermen, herinneringen maken. Dus moet ik het anders doen. Ben ik stenenaanpakker en eet ik gomkommers, en jammer dan, die ongelezen mails. En speel ik desnoods Prins Hans, voordat mijn kinderen groot genoeg zijn om zelf door tweehonderd ongelezen berichten te worden afgeleid.
Deze column staat in het Kek Mama 02-2019.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Over babynamen valt natuurlijk niet te twisten. Toch moest Defano Holwijn even met zijn ogen knipperen toen hij een geboortebord voor een pasgeboren jongetje zag.