Kek Mama’s Malu heeft de knoop doorgehakt: na drie jaar gaat ze zoon Mack voor het eerst in zijn eigen bed leggen. En dat is best even slikken.
Lees verder onder de advertentie
Ik heb nog even – Mack wordt immers pas over vijf maanden 3 jaar – maar ik krijg het nu al te kwaad bij het idee. Dat zoete gesnurk naast me, die zachte handjes over m’n wangen, die fijne kachel tussen ons in en zelfs zijn puntige knieën in m’n zij: ik ga het enorm missen.
Geen strijd
We hebben Mack vanaf zijn eerste jaar altijd tussen ons in gelegd. Niet alleen omdat we ’s nachts geen strijd wilden, ook omdat hij non-stop huidhonger had en met z’n gevoelige karakter zomaar vijf keer per nacht wakker kon worden. Na een dag met veel prikkels, bijvoorbeeld. Maar ook als zijn tandjes doorkwamen of gewoon, omdat hij een heftige droom had. Een aai over de bol was vaak al genoeg om ‘m weer in slaap te krijgen. We zouden dus wel gek zijn als we hem in zijn eigen kamer zouden leggen, vonden we. En daarbij: hij had nu eenmaal sterke behoefte aan deze geborgenheid.
Lees verder onder de advertentie
Afsluiting van een bijzonder hoofdstuk
Nu zijn we bijna twee jaar verder en merken we dat Mack enorme stappen maakt in zijn ontwikkeling. Hij vindt het stoer om dingen zonder hulp te doen, weet precies wat hij wel (én vooral niet) wil en slaapt sinds een paar maanden klokje rond zonder wakker te worden. Kortom: hoog tijd om hem eens in zijn eigen mandje te laten slapen, opperde z’n vader. Want zo’n kind diagonaal over het bed is ook niet altijd even bevordelijk voor je nachtrust.
Lees verder onder de advertentie
Ik moet ‘m daar gelijk is geven, maar hoe melancholisch het ook klinkt: voor mij wordt dit een emotionele afsluiting van een bijzonder hoofdstuk. En dus heb ik mezelf nog vijf maanden gegeven om aan het idee te wennen. Oh, én om van zijn kamer, dat nu vooral dient als washok, een coole dinoroom te maken. Want als we het doen, moeten we het goed doen.
Hoe dichterbij het moment komt, hoe lastiger ik het vind. Maar ik weet ook dat Mack na het zien van zijn kamer er waarschijnlijk niet meer weg wil. En toegegeven: als ik hem straks met die lange benen in zijn eigen grote bed zie liggen, maakt dat me apetrots. Al blijf ik stiekem hopen dat hij ’s nachts nog weleens uit zijn stoere peuterbed rolt en als een warm kacheltje tussen ons in kruipt.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.