Hoe goedbedoeld ook, Malu kan er niet tegen als wildvreemden aan haar zoon zitten. ‘Ik knijp een voorbijganger toch ook niet zomaar in z’n wang?’
Het is een zonnige zaterdagmiddag. We lopen met z’n drieën door de stad en omdat Mack het zat is om in de wagen te zitten, tilt vriend ‘m op – iets wat we wel vaker doen als-ie begint te jengelen, want van een nieuwe angle bloeit hij helemaal op.
Dat blijkt ook wel als hij vervolgens niet kan stoppen met lachen naar mensen die voorbijlopen. Een wat oudere vrouw die naast de frietkraam geduldig wacht op haar bestelling, merkt onze vrolijke baby op en loopt op ‘m af. Eerst met wat ge-koetjie-koetjie, maar vervolgens ook met een uitgestrekte arm die vluchtig richting de wang van ons kind gaat. Ze knijpt erin. Dan pakt ze z’n handje en maakt er met haar mond scheetgeluiden tegenaan.
Ik zie aan m’n vriend dat-ie ’t liever niet heeft. Ook ik sta perplex, maar het gaat allemaal zo snel dat we pas de kans hebben om elkaar aan te kijken als de vrouw wegloopt.
Lees ook
Moeder Breanne: ‘Mijn dochter hoeft niet met vreemden te praten’ >
Niet eerder hebben we iets soortgelijks meegemaakt (het is immers ons eerste kind) en nu pas beseffen we dat we nooit hebben besproken hoe we met zo’n situatie omgaan. Trek je je kind weg? Vraag je vriendelijk of ze dat alsjeblieft wil laten? Laat je het maar gebeuren om scheve gezichten te voorkomen? En moeten we er überhaupt wel zo’n ‘ding’ van maken? We vinden het lastig. Helemaal omdat mensen die aan je kind zitten, het ongetwijfeld goed bedoelen. En daarbij: ik snap het ook. Als ik een baby zie met guitige appelwangen, wil ik óók niets liever dan erin bijten.
Toch hebben we besloten dat, als het voor ons niet goed voelt, we er de volgende keer iets van zeggen. Familie of vrienden die zoiets doen? Prima. Maar iemand die we niet kennen… Liever niet. Als diegene ons vervolgens raar aankijkt, dan vraag ik of zij het wél leuk zou vinden als een wildvreemde in haar wang zou knijpen. Ik weet het antwoord al.
Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels acht maanden oud.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Rianne Arendsen (34) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
In de tweede aflevering van ADHAZES, de podcast van André en Roxeanne Hazes, blikt Roxeanne terug op hoe ze haar zwangerschap van Fender beleefde na een eerdere miskraam.
Soms denk je dat je het puberleven onder controle hebt… tot je ineens een woedende ouder in je inbox vindt. Met woorden als schade, tapijt en camerabeelden. En voor je het weet zit je met een Tikkie van 390 euro en een zoon die zich van geen kwaad bewust is.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.