Eigen beeld
Schrijfsters Lisette Jonkman en Susan Muskee spreken elkaar elke dag over van alles en nog wat, maar er is één onderwerp waar ze nooit over uitgepraat raken: het moederschap. Lisette is moeder van Felix (2) en Elodie (1), en Susan is afgelopen maart bevallen van dochter Noortje. Maandelijks bespreken ze alles wat met jong moederschap te maken heeft: van tsjernobylluiers tot terrornachten en van zwangerschapskwaaltjes tot zwamadviezen (die wel heel goed bedoeld zijn).
Een tijd terug schotelde het Instagramalgoritme mij Reels en TikTok-video’s voor van moeders die playbackten op ‘Because of you’ van Kelly Clarkson. Het concept van die filmpjes is simpel: je doet alsof je kind vraagt ‘mam, waarom kruis je je benen als je niest?’ en dan is het antwoord: BECAUSE OF YOU. Met andere woorden: één (of meerdere) zwangerschap(pen) doorlopen betekent dat je voor altijd in Team Tena zit. Of je het nou wil of niet.
Nu weet ik niet hoe het met jou zit, maar mijn hele zwangerschap lang kreeg ik inderdaad zulke horrorverhalen te horen. ‘Je zult nooit meer je plas op kunnen houden!’ ‘Eén keer niezen en het is straks net de Niagarawatervallen in je broek!’ ‘Op de trampoline? HAHAHAHA’ – en dan liep men nog net niet maniakaal lachend weg.
En ja, ik geef het toe, tegen het eind van mijn zwangerschap heb ik inderdaad vaker… iets moeten wisselen. Natuurlijk vanwege het gewicht op mijn blaas en de slappere bekkenbodemspieren, maar ook omdat onze dochter blijkbaar dacht dat ze een binnenbuikse opleiding tot karatebeoefenaar volgde. Geregeld deelde ze een rake linkse hoek uit, nét als ik op de drempel van het toilet stond.
Alleen over die verhalen van ná de bevalling kan ik nog niet heel veel zinnigs zeggen; daarvoor is het nog niet lang genoeg geleden. Maar nu dacht ik: voor jou misschien wel. Moet ik me echt voorbereiden op een Tena Lady-ambassadeursschap? Is het echt zo erg als ‘ze’ zeggen? Of valt het allemaal wel mee? Zeg me dat het allemaal wel meevalt! Ik kan mezelf toch niet voor altijd de trampoline ontzeggen?!
Liefs,Suus
Ik wil je geen valse hoop geven, maar ik vind persoonlijk dat mijn bekkenbodem na twee bevallingen medium-oké uit de strijd is gekomen. Hier heb je een lijstje met precaire situaties, en hoe die voor mij verlopen (en of ik het laat lopen):
O, en bonus: de eerste twee dagen van mijn menstruatie kan ik niet lang staan, omdat het dan voelt alsof alle organen uit mijn onderlijf door mijn bekkenbodem heen aan het zakken zijn.
Nu ik het zo op een rijtje zet, moet ik zeggen dat het er niet heel rooskleurig uitziet. Toch wil ik hier een kleine, hoopvolle glinstering aan toevoegen om je aan vast te klampen. Een randje licht dat gloort aan de horizon.
Drie maanden na mijn tweede bevalling stond ik namelijk op een springkussen… en dat ging eigenlijk gewoon goed? Ik heb het lot niet te lang getart en ben er na een paar minuten weer af gegaan, moet ik erbij zeggen. Maar echt, vochtgehalte van mijn ondergoed: Gobiwoestijn.
Er is dus hoop! Ik wens jou ook zeer droog ondergoed toe. (Tenzij je een leuke date hebt, natuurlijk.)
Liefs, Lis
Lees meer brieven van Lis en Suus:
Lis over zwangerschapscravings: ‘Ik ben vegetariër en had bizar veel zin in biefstuk’
Suus: ‘Mijn eerste trimester was een eindeloze beroerdheidsmarathon’
Lis: ‘Soms schaamteloos, maar meestal een beetje geniepig’
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.
