Fotografie: Paulien van Beusekom
Vorige week was ik met mijn dochter naar een voorstelling over Nijntje. We zaten op de eerste rij. Om die plekken te bemachtigen, had ik de kaarten al negen maanden eerder moeten kopen. Het voelde als een heuse prestatie.
Gevoelens van trots en zelfgenoegzaamheid wisselden zich af, daar op die eerste rij. Mijn dochter genoot van de voorstelling en het feit dat ze helemaal vooraan zat. Ik vond de voorstelling ook leuk, maar moest wel even wennen aan het feit dat Nijntje werd gespeeld door een overmatig zwetende oude man en dat ik die zweetdruppels vanaf de eerste rij wel heel goed kon zien. Na ongeveer 50 minuten kon ik daar een beetje doorheen kijken. Toen was de show voorbij.
Ik vind het heel leuk om met mijn dochter naar het theater te gaan. Stukken leuker dan een bezoek aan de bioscoop. In het theater voelt het toch alsof ik een moeder ben die haar dochter ontzettend veel cultuur bijbrengt. In de bioscoop voelt het alsof ik de schermtijd van mijn dochter naar een torenhoog niveau breng in een slecht geventileerde ruimte vol stoffig tapijt. Wat ook zo is.
Het grote nadeel van het theater is de interactie. Je hoopt als ouder natuurlijk in zowel de theaterzaal als de bioscoopzaal lekker een uur lang onderuitgezakt te zitten. In de theaterzaal is dat zelden het geval. Dat komt omdat mensen die op het podium staan de verschrikkelijke gewoonte hebben om de volgende zin uit te spreken: ‘En nu de ouders!’
Ik snap het hoor, dat het grappig is. Je moet ergens je genoegen uithalen als je 50 minuten lang hevig transpirerend een konijn staat na te doen. Dan maar die domme ouders liedjes laten zingen en dansjes laten doen. Toch, als ouder in kwestie, vind ik het een naaistreek.
Vorige week bereikte de naaierij een hoogtepunt toen de ouders werd verzocht om allemaal op te staan en op de maat van de muziek met hun billen te schudden. Stond ik daar. Op de eerste rij. Gevoelens van trots en zelfgenoegzaamheid waren nergens meer te bekennen.
Tara (32) is moeder van dochter Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
Iedereen heeft wel een gewoonte van zijn partner waar-ie zich groen en geel aan ergert. Een natte handdoek op bed, sokken naast de wasmand of een leeg melkpak terug in de koelkast. Maar de man van Talisia (36) maakt het volgens haar wel heel bont.
