Laura Hogendoorn is hoofdredacteur van Mamaplaats, hét blogplatform voor en door moeders. Ze woont in ’t Gooi, samen met haar vriend Oscar en hun kinderen Roef (9), Sierd (7) en Maia (5).
Lees verder onder de advertentie
275 dagen, oftewel 9 maanden. Zolang woon ik op dit moment in een bouwval. We kochten ons (inmiddels niet meer zo) nieuwe huis casco en dachten het wel eventjes zelf op te knappen. Haha, little did we know. Eerlijk? Ik kijk uit naar de dag dat het olijke gezicht van John Williams bij ons op de stoep staat voor Help, mijn man is klusser.
Lees verder onder de advertentie
Even voor je idee: casco was echt casco. Er zat geen keuken in, geen badkamer, geen vloer en geen verwarming. Veel kamers moesten zelfs nog gebouwd worden. Maar met goede moed trokken we er hartje winter in. De eerste week vonden vrienden het nog sneu: “Ach, je kunt altijd bij ons aanschuiven!” Maar nu we in maand tien zitten, neemt dit gastvrije enthousiasme lichtelijk af. En geef ze eens ongelijk.
Dieptepunt
Het absolute dieptepunt was toen ik de allereerste nacht om half vier wakker werd en moest plassen. Bij de buren aanbellen was geen optie en dus zat ik in de vrieskou naakt in m’n eigen bouwvaltuin, in de urinelucht. Ach, dat is over een week of twee opgelost, dacht ik toen nog. Maar na negen maanden zitten we nog steeds zonder badkamer en normale wc. O ja, en onze zoon van negen slaapt – bij gebrek aan een kamer – nog iedere nacht tussen ons in. Je begrijpt: ons seksleven gaat er met de dag op vooruit.
Heus, vriend Oscar is een schat. En ook nog eens zeer handig. Alleen met beiden een fulltime baan en drie kinderen die ook nog op allemaal sport- en muziekclubjes zitten, gebeurt er niet gek veel.
“In sommige kamers pronken de plinten al, maar warm water ho maar”
Bovendien ligt het (klus)tempo van mijn uiterst perfectionistische vriend over het algemeen lager dan dat van een tuinslak en is de prioriteitenlijst wat scheef. In sommige kamers pronken de plinten al, maar warm water ho maar.
Aan de andere kant: ik kan niks. Ja, geld uitgeven, daar ben ík goed in. Dus ik zorg dat al het benodigde materiaal in huis is, zodat ik hem in zijn vrije uurtjes kan blijven aansporen elke dag toch nog iets te doen. De mooiste dooddoener over dit alles: als het eenmaal klaar is, ben je dit zo weer vergeten.
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.