Nieuwkuijk is een dorp waar je makkelijk overheen kijkt op de kaart. Het ligt dicht bij Den Bosch en telt eigenlijk één grote straat, die geknuffeld wordt door knusse buurtjes eromheen. Qua oppervlakte is het niet veel, maar de mensen die hier wonen, zijn groots en kennen een warmte waar de wereld nog wat van kan leren. Mijn kleine gezin gaat er goed op.
Meer dan een jaar geleden kwam ik hier wonen. Iets minder dan een jaar hield ik me schuil. Ik was nog volop in de verwerking, van zelfliefde was niet veel sprake en mijn focus lag op de kinderen en mijn werk. Tot die dag van de buurtborrel, waar ik al eens over schreef. De vampier kwam uit haar grot, als ik die van nummer 1 mag geloven.
Iedereen heeft ons vanaf het begin omarmd. Kaartjes in de bus, ‘och vrouwke, ik ken nog wel een mannetje die zus of zo’, praatjes op de oprit en altijd een volle glimlach en een flinke zwiep met een arm in de lucht om gedag te zeggen. Rijk riep meteen dat hij hier nooit meer weg wilde.
Lees ook: Een antwoord op de vraag of ik mijn leven liever anders had gezien >
Toen Lex zijn eerste koortsstuip kreeg, zat mijn buurjongen van nu 18 naast me tot de ambulance kwam. Rijk wilde graag op voetbal, dus de buurvrouw ging mee om ons de club te laten zien. Mijn buurmeisje laat zich als klimrek gebruiken voor de kinderen. De buurman danst mee op liedjes met teksten als ‘gehakt mee jam’ en staat met een bezem voor de deur als ik een muis spot. Elke week spelen er allerlei vriendjes en vriendinnetjes hier vanuit school of de opvang. De ouders zijn zelfs leuk genoeg om ook wat mee te drinken. Of om mee naar de Efteling te gaan. Een oppas nodig? Animo genoeg. En dan is er nog de beste vriend van Rijk, die schuin achter ons woont. De ouders die daarbij horen, kan ik nu wel tot mijn vrienden rekenen.
Ik wil hier inmiddels ook niet meer weg. Vroeger verafschuwde ik dorpen en ging ik op mijn zeventiende weg uit het gehucht waarin ik opgroeide, op naar de grote stad voor reuring en avontuur. Na wat omzwervingen als Amsterdam en Groningen, vond ik mijn weg terug naar Brabant en werd het uiteindelijk deze plek. Nu kan ik niemand meer iets anders aanraden. En geloof me: avontuur is er genoeg.
It takes a buurt in Nieuwkuijk to raise a child. En als die kinderen slapen, dansen de ouders op tafel… of in het tuinhuis. En what happens in the gardenhouse, stays in the gardenhouse.
Lara Steenvoorden (35) is een tikkie Aziatisch en een beetje boel Brabants, maar boven alles moeder van ‘de directie’: Rijk (4) en Lex (3). Voor Kek Mama schrijft ze over co-ouderschap en alle chaos die hierbij komt kijken.
Presentatrice Renate Verbaan-Gerschtanowitz (46) brak in 2004 door, nadat ze tijdens de TMF Awards door de kijkers werd verkozen tot nieuwe vj van de populaire muziekzender. Samen met presentator Winston Gerschtanowitz vormt ze al meer dan twintig jaar een stel en hebben ze twee zoons.
Begin jaren 2000 maakt Nederland kennis met Tooske Ragas (51) als presentatrice van Idols. Niet veel later vindt ze de liefde bij zanger Bastiaan Ragas, wordt ze bonusmoeder en krijgt ze drie dochters. Maar naast alle hoogtepunten maakt ze ook ingrijpende momenten mee.
Melanie: “Na weken wachten kregen we eindelijk de uitslag van de onderzoeken naar Sara’s aangeboren obesitas. De diagnose bracht meer vragen dan antwoorden. Tot er opeens werd aangebeld en Wendy van Dijk voor onze deur stond.
Jody Bernal (45) werd in de zeroes beroemd met zijn zomerhit Que si que no. Hij groeide uit tot hét popidool van Nederland en stond bovenaan de hitlijsten. Inmiddels is Jody een succesvol dj en vader van twee dochters: Olivia en Poppy June. Wij spraken hem.
Rafael van der Vaart kreeg tijdens een podcastinterview onverwacht een wel heel bekende stem te horen. Zijn ex-vrouw Sylvie Meis had een persoonlijke vraag voor hem ingestuurd over hun zoon Damián. Zijn antwoord laat zien waar zijn prioriteiten tegenwoordig liggen.
De twaalfjarige zoon van Marije (42) wilde graag zijn eigen geld verdienen met een krantenwijk. Omdat hij daar nog te jong voor was, kwam zijn salaris binnen op de rekening van zijn zus Merel (15). Dat ging maandenlang goed, dachten ze.