Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
“Ok. Ik ga nú papa appen dat je gek geworden bent!” Met open mond en veel vragen (waarop de
antwoorden vol ongeloof ontvangen werden) reageerden de kinderen op het cadeau dat ik mezelf
wil geven voor mijn verjaardag.
Jarenlang kocht een nieuwe outfit als ik jarig was. Maar omdat ik meer dan genoeg kleding heb en graag verantwoord met de aarde wil omgaan, besloot ik mezelf voortaan iets anders te geven. Iets leuks, een ervaring: het maakt niet uit wat, als ik er maar heel blij van word. Zo deed ik mezelf vorig jaar iets fantastisch cadeau: Zookeeper for a Day, oftewel een dagdeel meewerken in de dierentuin. Het was geweldig. Ik voerde maki’s en giraffen, liet de capibara’s naar buiten, zag hoe een luiaard al kauwend op een stukje aardappel in slaap viel en leerde ontzettend veel bij over allerlei dieren.
Dit jaar wilde ik graag weer iets met dieren doen. En eigenlijk wist ik meteen wat het moest worden,
maar ik wist niet of ik er al aan toe was – of dat überhaupt ooit zou zijn. Maar telkens als ik tijdens
mijn fietsrondjes door de weilanden reed en de kalfjes buiten in kleine hokjes zag zitten bij de
melkveeboerderijen, dacht ik: ik wil hier niet meer aan meedoen.
Op mijn tiende verjaardag at ik voor het laatst vlees. Die avond werd ik vegetariër. En nu, dertig jaar
later, geef ik de dieren én mijn geweten een cadeau: ik word veganist. De reactie van mijn man: “Dat
is toch geen cadeau?”, gevolgd door een ‘ik zou het niet doen’. Mijn kinderen, die ik het pas vertelde
toen ik het 100 procent zeker wist, vonden het vooral heel zielig voor me. Nooit mee tiramisu? En eieren? En KitKats? En kaas? Ik zei dat ik inderdaad veel dingen zou schrappen, maar dat er nog genoeg
overbleef. Ik opende de site van de Appie en selecteerde ‘vegan’. Ruim 6000 producten om uit te
kiezen, inclusief mijn favoriete chocolade. De kinderen opgelucht, en ik ook.
Dat ik op dezelfde dag dat ik mijn vegan lifestyle aankondigde bewust een paar dieren zou
doodmaken, lag niet bepaald in de lijn der verwachting. Toch deed ik het. Toen ik mijn haren kamde,
zag ik een beestje. Wat gek, dacht ik nog, het lijkt wel een luis. Ik kamde verder, en daar was
nummer twee. Toen werd ik zenuwachtig. En ja hoor, na een grondige controle bleken we alle drie
de Sjaak te zijn. Luizen. In de zomervakantie. Hoe dan?! Ik had ze voor het laatst toen ik op mijn
twaalfde met een vriendinnetje ging zwemmen en zij me haar borstel leende – ondanks alle
luizenmeldingen op de schoolapp hebben de kinderen ze nooit eerder mee naar huis genomen. Ik
racete naar de drogist voor kammen en shampoo. Mijn man liet het allemaal rustig aan zich voorbij
gaan: dankzij zijn kapsel, oftewel de afwezigheid daarvan, maakte hij zich niet druk om het gespuis.
Even daarna zat ik buiten op de tuinbank met grondig gewassen haren, en voelde me smerig en
schuldig – allebei vanwege de luizen. Ineens was ik er helemaal klaar mee. Met álles van dit hele
jaar. De heftige ruzie, ouders met kanker, overlijdens, de enorme berg emoties die bij dat alles kwam
kijken. Een zomervakantie met een karig vakantiepark, een fikse operatie voor onze twee katten (ze
hebben samen nog maar zes tanden over), twee kinderen die griep kregen (na elkaar uiteraard, waardoor we bijna twee weken aan huis gebonden waren) en nu dit. Ik pakte mijn telefoon, opende
de website van de Efteling en boekte een nacht in het nieuwe hotel. Áls ik wakker word op mijn
verjaardag (dat blijft voor mij altijd spannend natuurlijk), doe ik dat met uitzicht op mijn favoriete
pretpark. Zo. Dát is pas een verjaardagscadeau.
Meer columns van Lara vind je hier.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Heugelijk babynieuws! Maxime Offerman, bekend van Married at First Sight en MAFS: Second Chance, laat via Instagram weten dat ze bevallen is van haar zoontje.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
