Beeld: Paulien van Beusekom
Kimberley van Heiningen is getrouwd met Kevin en (bonus)moeder van Norah (7) en Jackie (2). In de zomer komt daar een kleintje bij.
De kans was 50/50. Of nou ja, wetenschappelijk gezien 52% (jongetje) tegenover 48% (meisje). Het kon twee kanten op. Maar voor Noor was het simpel: ze wilde niet nóg een zusje. Bij haar moeder heeft ze er twee, bij ons één. Drie was meer dan genoeg, vier ronduit overdreven.
‘Als het wéér een meisje is, verhuis ik naar Afrika’, zei ze resoluut. ‘Met een luchtballon.’ En ze keek er bloedserieus bij. De vorige keer hoopte ze ook al op een broertje. Nu is ze helemaal gek op haar zusje, maar destijds stortte ze vrij theatraal ter aarde toen er roze en geen blauwe confetti uit de ballon kwam. Gender disappointment in optima forma.
Hoe zat dat dan deze keer? De Chinese Kalender voorspelde een jongen. Mijn schoonmoeder pendelde er één, Oei ik groei stond aan Noors kant (na quizvragen te hebben beantwoord over boxershorts en spicy kruiden), maar de bakerpraatjes wezen toch echt op nog een meid. Zwangerschapsgloed? Waar?
Mijn eigen voorgevoel wisselde van een jongen naar een meisje en weer terug. De echoscopiste weigerde bij de medische dertienwekenecho iets over het geslacht los te laten. Twee keer knipperen met haar ogen wilde ze ook al niet, al plaatste ze wel heel Wie is de Mol?-achtig de cursor op iets wat verdacht veel leek op een piemel. Als dat geen hint was.
Die mogelijke dickpic plaatsten we op zo’n zwangerschapsforum waar zelfbenoemde Nubmasters (de nub is een ‘uitsteeksel’ tussen de benen waarmee je een voorspelling kunt doen voor het geslacht) zeker dachten te weten dat het inderdaad om een piemel ging. Een paar uur later – want ongeduldig – bevestigde de pretecho dat.
De zelfbenoemde Nubmasters dachten zeker te weten dat het inderdaad om een piemel ging
Natuurlijk had het niets uitgemaakt. Uiteraard staat gezondheid altijd voorop. Maar toch voelde het deze keer anders, groter en bepalender dan bij Jackie. Dit is ons laatste kindje. Dit is dus de samenstelling van ons gezin, het definitieve plaatje. Nog een dochter betekende dat ik nooit een zoon zou krijgen. Een jongen dat ik de fluffy panterjas in maatje 56 uit de ‘in het geval dat’-doos op Vinted moest zetten.
Bij de plaatselijke cupcakejuwelier liet ik cupcakes met blauwe vulling maken om Noor te verrassen met het nieuws. ‘Ik wil echt heel, heel, heel graag een broertje’ benadrukte ze nog eens, terwijl ze een grote hap nam. Gevolgd door een euforische: ‘JAAAAHAAA, BLAUW!’ De emigratieplannen vervlogen. Toch fijn, dat de grootste zus gewoon thuis blijft wonen.
Eerder schreef Kimberley over de dingen die ze dacht (spoiler: veel) toen ze een positieve zwangerschapstest in haar handen had. Lees die column hier.
Goed nieuws in het nieuwe jaar: de kinderbijslag in 2026 gaat omhoog. En dat is fijn, want kinderen opvoeden wordt er niet goedkoper op. Daarom zetten we de bedragen voor je op een rij.
Nederland is wakker geworden onder een dikke laag sneeuw en je kinderen staan al met hun neus tegen het raam geplakt. Want sneeuw = magie. Sneeuw = buitenspelen. Sneeuw = NU.
In Een Huis Vol was het maandagavond eindelijk zover: kijkers mochten meekijken met de geboorte van de nieuwste telg.
Hoe weet je eigenlijk of je goed bent opgevoed? Voor sommigen zit dat in een veilig en liefdevol gevoel, voor anderen in zichtbare eigenschappen of gedrag. Wat vaak wordt onderschat, is hoe veel je hobby’s hierover kunnen zeggen.
Niet alleen de kinderbijslag gaat omhoog in 2026, ook het kindgebonden budget wordt verhoogd. Deze toeslag is bedoeld als extra tegemoetkoming in de kosten voor je kinderen.
“Je krijgt er zoveel voor terug”, zeggen we vaak met sarcasme. Maar voor de gezinnen uit de populaire televisieserie Een Huis Vol klopt die uitspraak eigenlijk best aardig. De kinderbijslag die zij jaarlijks op hun rekening bijgeschreven krijgen is niet mis.