Meet Johanna (36): biologiedocent, seksuele gezondheidsconsulent, en mama van twee jongens (5 en 7). Na haar recente scheiding jongleert ze met het ouderschap en deelt ze haar avonturen en inzichten.
Wat voelde ik me vrij en ongedwongen. Het was een feest van liefde, van acceptatie en samenzijn. Nooit gedacht dat ik pas bij dit feest echt mocht ervaren wat consent betekent. Niemand zat ongevraagd aan je, niemand schuurde langs je heen om dan te lang blijven hangen achter je, of “per ongeluk” je billen of borsten aan te raken. Mensen toonden, ondanks de kakofonie aan uitdagende outfits, daadwerkelijk interesse in jou als persoon.
Wasteland was het perfecte festival voor de fase waar ik nu in zit. Vrij om alles te ontdekken wat er is zonder verplichtingen. Little did I know dat dit een kinkfeest was van een kaliber dat veel mensen bloedserieus nemen. Van te voren is het een en al voorpret, want je gaat een outfit kiezen (er zijn zowaar eisen!), ervaringen losplukken van mensen die al eens geweest zijn en in je hoofd schieten de fantasieën door je gedachten.
Wasteland was het perfecte festival voor de fase waar ik nu in zit. Vrij om alles te ontdekken wat er is zonder verplichtingen. Little did I know dat dit een kinkfeest was
Het meest genoot ik van de blikken van mensen die ik vertelde welk festival ik ging bezoeken en zij er zelf al eens geweest waren. De glinstering in de ogen, de grijns, de lachrimpeltjes die ontstonden. Hierdoor kreeg ik alleen maar meer zin om te gaan.
Mijn verwachtingsmanagement was niet afdoende bleek zo op het moment dat ik de gigantische zaal binnenstapte in Zaandam. Het eerste dat ik tegenkwam was een volledig naakte man, met een gouden masker voor zijn ogen en een superdeluxe metalen cockring. Hahaaa fantastisch! Hoe veilig en vrij moet je je voelen om er zo bij te lopen?! Deze man zijn outfit was geen uitzondering op de regel bleek. De blote borsten met leuke strass stickers rondom de tepels waren alom aanwezig en blote billen waren de standaard. Ik voelde me met mijn korset en leren broekje soms zelfs te bedekt.
Het mooiste dat gedragen werd in mijn ogen? De gigantische grijnzen en glimlachen op de gezichten. Men stelde zich open naar anderen en was op zoek naar samen zijn. Natuurlijk kwam hier ook drugs en drank aan te pas, maar het bleef allemaal zachtaardig en respectvol. Althans, in de zalen. Je had ook de mogelijkheid om de playrooms of de dungeon op te zoeken. Daar ging het allemaal een stukje verder.
Vanzelfsprekend ben ik even wezen kijken, dat is toch geinig. Alleen jammer dat toen ik dat hardop zei tegen mijn vriendin, de man die ernaast stond zich toch enigszins beledigd voelde: “Ik moest maar eens in de arena gaan kijken, dan hield ik wel op met mijn geinig!”. Geïntrigeerd door deze emotionele uitspatting gingen we op weg naar de arena… nog steeds geinig! Als mensen seks hebben met elkaar, daar van genieten, anderen daar weer naar kijken en daar dus ook van genieten. Dat is toch leuk om te zien?
Nu, drie weken later, ben ik nog steeds alles wat ik gezien en meegemaakt heb aan het verwerken. Dit feestje geeft niet alleen voorpret maar zeker ook napret. Ik voel me een insider nu en als iemand mij vraagt of ik het festival ken, dan zal ik die glinstering in mijn ogen krijgen en glimlachen. Dan zeg ik: “Zeker ken ik dat! Is echt geinig ;-)”
Lees meer van Johanna:
Johanna: ‘Ik gaf mezelf de taak om een uitstekende wingwoman te zijn die avond’
Johanna: ‘Hij wil haar zo snel mogelijk introduceren aan de kinderen’
Johanna: ‘Het voelt alsof mijn positie als moeder in gevaar wordt gebracht: moet ik ze nu gaan delen?’
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Denk je met Kerstmis alle stress te hebben gehad? Nou, dat is niet voor iedereen het geval. Bij Sanne (34) zorgt oud en nieuw vooral voor veel stress en irritatie.