Beeld: Little Detail Photography
Tabitha (44) woont met haar zoontjes Teun (7) en Willem (3) in Haarlem. Haar man kreeg een jaar geleden de diagnose: onbehandelbare hersentumor. Een maand later was hij overleden. Hoe ga je als gezin verder na zo’n plotseling verlies? In deze columns krijg je een inkijkje in momenten die zij meemaken. Het eerste jaar zonder papa.
Het is een zonnige dag en ik haal Teun van school. Thuis gaan we in de tuin zitten met een limo en een koekje. “Iedereen praat maar over de dood,” zeg hij opeens boos. Ik kijk naar hem, afwachtend wat hij precies bedoelt. “We hadden gymles en als je af was, dan moest je in het doodsvak gaan staan,” vertelt hij. Dat klink eerlijk gezegd best wel luguber als ik er over nadenk. De gymjuf weet toch ook wel van zijn situatie? “Wat had je liever dat ze had gezegd?” vraag ik hem. “Nou, bijvoorbeeld dat als je af bent, dat je dan achter de gele lijn moet staan.” Dat vind ik heel goed bedacht van het mannetje en dat zeg ik hem ook. Maar Teun is nog steeds gefrustreerd en gaat verder: “Ja zelfs Sinterklaas heeft het over de dood!” Sinterklaas?! Dat is weken geleden. “Wat bedoel je?”. “Nou, op school had Sinterklaas ook iets gezegd over de dood en dat papa dood was…” Ik weet niet wat ik hoor! De sinterklaasviering was een maand na de begrafenis van zijn vader. Attent, dat die beste Sint even de feestvreugde heeft verpest voor hem. Het liefst wil ik Teun tegenwoordig in bescherming nemen tegen alle ellende, maar dat is onmogelijk. Ook woorden als doodmoe en ik schrik me dood horen erbij, probeer ik daarom nog uit te leggen. Hij kijkt niet echt tevreden, loopt weg en pakt de iPad. Teun heeft een spons als geheugen in combinatie met dat hij introvert is… en nu komt hij maanden later met deze herinneringen en gevoelens. Ik wil het wel serieus nemen, hij geeft niet zo gauw iets aan en eigenlijk vind ik het ook niet kunnen. Daarom stuur ik de gymjuf die middag een berichtje via het online schoolportaal. Helaas heb ik hier nog steeds geen reactie op gekregen.
Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:
*Goedkoper dan in de winkel *Lees elke maand als eerst Kek Mama *Gratis verzonden
Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
