Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (55) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Waarom, echt, wáárom laten zoveel ouders hun eigen pijn belangrijker worden dan de belangen van hun kinderen?! Ik kom ze zo vaak tegen. Kinderen die geen contact hebben met hun (meestal) vader. Of ouders (ook meestal vaders) die door toedoen van de andere ouder na de breuk in hun relatie hun kinderen niet te zien krijgen.
En nee, ik heb het niet over de gore idioten die hun kinderen (of exen) mishandelen of die op een andere manier gevaarlijk zijn. Die verspelen hun rechten op welke omgang dan ook.
Ik heb het over normale menselijke ouders. Ouders die fouten maken, vreemdgaan misschien, egoïstisch zijn geweest of die enorme eikels bleken als partner – maar die wél van hun kind houden.
Ook al vind je jouw ex de grootste narcist of eikel ter wereld, nooit heb je het recht om jullie kinderen bij hem of haar weg te houden. Dat gegeven lijkt maar niet te landen bij zovelen.
Zelf heb ik er ook mee te maken gehad. Vooropgesteld, ik ben inmiddels helemaal oké met mijn ex en ze heeft me in die zin ook nooit weggehouden bij onze dochter. Maar ik verloor de rechtszaak over de hoofdverblijfplaats van mijn toen 4-jarige en moest haar twee dagen later op het vliegtuig zetten naar haar moeder in Zweden. Daarna zagen we elkaar negen lange maanden niet. Niet omdat ik dat niet wilde, maar haar moeder wilde rust voor haar en stond niet toe dat ze me kwam bezoeken in Nederland. Ook voor reisjes van mij naar Zweden was aanvankelijk geen ruimte.
Kinderen bij wie van de ene op de andere dag hun complete wereld verandert (vaste hechtingspersoon, huis, taal, dagelijks ritme, school, geuren etc) gooien alles dat overbodig is overboord. Dus binnen enkele weken sprak mijn kleuter geen Nederlands meer. Aan de telefoon konden we alleen nog praten via dierengeluiden. Het gesprek over de impact die dat op haar had, moeten we nog altijd eens voeren.
In ‘normale’ scheidingssituaties nemen boosheid, het verdriet over het mislukken van de relatie en doorkruiste verwachtingen (“We zouden toch samen oud worden en nu is hij er met zijn secretaresse vandoor, de hufter!”) het logisch nadenken over. En zo veranderen veel exen zelf ook in heksen (of boze gnomen).
Brave, goedbedoelende ouders worden de dupe van de wraakgevoelens van de ouder die bij de kinderen blijft wonen. En natuurlijk, als je ex je op een onverwacht moment zomaar vertelt dat hij of zij van je wil scheiden, dan komt dat keihard aan. Begrijpelijk dat emoties dan soms de overhand nemen. Maar waar is de pas op de plaats? Ieder kind dat een van zijn ouders nooit ziet, is een beschadigd kind. Waarom zou je dat willen voor je (jullie) grootste goed? Waarom kunnen zoveel ouders niet inzien dat hun emoties niet hetzelfde zijn als die van hun kind(eren). “Ik hoef die eikel niet meer te zien, want hij is vreemdgegaan” wil niet zeggen dat de kinderen hem dus ook niet meer hoeven te zien.
Het vraagt grootheid, geduld en vergevingsgezindheid en zelfliefde (ja, ook zelfliefde!) om de nieuwe situatie te omarmen en dan een eerlijke, evenwichtige omgangsregeling vast te stellen waarin niemand iemand kwijtraakt. Scheiden van elkaar is soms onvermijdelijk. Een kind laten scheiden van een ouder zou dat nooit mogen zijn.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Simena, wiens influencervriendin haar laat betalen voor gekregen items.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Een nieuw huis, een nieuw dorp en een compleet nieuwe start: voor de familie Blom was de afgelopen periode allesbehalve rustig.
Ze staan er hoor: de Bloms, bekend van Een huis vol, in hun splinternieuwe stek.
De familie Blom geniet volop van hun pasgeboren dochter Eljada, en dat betekent: nog meer leven in de brouwerij.