Eigen beeld
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Soms denk ik terug aan de moeder die ik was toen mijn oudste werd geboren. Alles draaide om hem en tegelijkertijd voelde het alsof ik mezelf ergens onderweg was kwijtgeraakt.
Ik twijfelde aan bijna alles. Of ik het goed deed, of ik hem goed begreep, of ik wel een goede moeder was. Een huilbui van hem kon voor mij voelen als een bewijs dat ik iets verkeerd had gedaan en een slechte nacht leek meteen iets te zeggen over de rest van mijn moederschap. Ik stond elke dag op met een zwaar gevoel en moest mezelf echt door de dag heen trekken, terwijl ik ondertussen deed wat iedere moeder doet, aankleden, voeden, troosten, opruimen en er proberen te zijn.
Nu achteraf weet ik dat ik toen niet alleen aan het leren was hoe ik moeder moest zijn. Ik was ook aan het leren omgaan met mezelf.
Ik had hulp nodig om weer wat steviger op mijn benen te komen. Antidepressiva werd daar uiteindelijk een onderdeel van. Niet per se als wondermiddel waardoor alles ineens makkelijker werd, maar als een hulpmiddel naast andere dingen die ik nodig had. Langzaam kwam er weer wat ruimte in mijn hoofd. Ruimte om niet iedere gedachte meteen te geloven en om te ontdekken dat een moeilijke dag niet betekent dat ik het verkeerd doe.
En toen de tweede kwam, zou je denken dan gaat alles meer vanzelf en ben je een stuk zelfverzekerder. Je weet inmiddels hoe weinig je eigenlijk weet, zou je kunnen zeggen. Maar juist doordat ik al zoveel had meegemaakt, merkte ik dat ik anders naar moederschap was gaan kijken.
Ik hoefde niet meer bij iedere twijfel meteen een antwoord te hebben. Ik hoefde mezelf niet meer bij alles af te vragen of ik het wel goed deed. En dat verschil merk ik nu het meest. Want ook nu is er genoeg onzekerheid.
Met mijn oudste in de zoektocht naar een plek die echt bij hem past. We kijken, proberen, twijfelen en hopen dat de volgende stap een plek wordt waar hij zich verder kan ontwikkelen en vooral zichzelf kan zijn. En met mijn jongste zijn er de ziekenhuisbezoeken, de onderzoeken en de vragen waarop niet meteen een antwoord op komt. Er zijn momenten waarop ik nog steeds graag zou willen weten hoe het verder gaat en wat er precies aan de hand is.
Maar waar ik vroeger misschien volledig was opgegaan in die onzekerheid en twijfels, kan ik nu beter denken, we weten het niet, we zijn ermee bezig. Dat betekent niet dat het me niets doet. Natuurlijk zijn er momenten waarop ik bang ben. Waarop ik na een gesprek nog even blijf nadenken over wat er gezegd is. Waarop ik thuis kom en mezelf afvraag wat de volgende stap zal zijn. Het neemt nu alleen niet meer alles over.
Ik kan daarna nog steeds naar huis, eten maken, een kind helpen met zijn jas, een verhaal voorlezen en ondertussen genieten van een grappig moment aan tafel. De zorgen zijn er, maar ze zijn niet meer mijn hele wereld.
Meer lezen van Deborah en haar weg in het moederschap? Je leest haar andere columns hier.
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Marloes werkt inmiddels zo’n twintig jaar in het onderwijs. Toen haar dochter Femke (6) net op school zat, koos ze er bewust voor om haar kinderen niet op haar eigen school te laten zitten. Ze wilde werk en privé gescheiden houden. Toch stond ze op een dag ineens voor de klas van haar eigen dochter. […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
