Eigen beeld
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Voordat ik moeder werd, dacht ik dat stilte iets was waar ik naar zou verlangen. Iedereen had het over gebroken nachten, huilende baby’s en dagen waarop je geen minuut voor jezelf zou hebben. Ik stelde me een huis voor vol geluid. Een baby die mij nodig had, speelgoed op de grond en een leven dat nooit meer echt rustig zou zijn. Dat klopte ook. Maar niemand vertelde dat je je, midden in al die geluiden, toch ontzettend alleen kunt voelen.
Ik weet nog hoe ik uren in de woonkamer zat. Mijn zoontje lag tegen me aan te slapen of net weer wakker te worden voor de volgende voeding. De televisie stond vaak aan, maar ik zou je niet meer kunnen vertellen wat er eigenlijk op was. Hij vulde vooral de ruimte. Misschien ook wel de stilte in mijn hoofd.
Ondertussen dwaalden mijn ogen steeds weer naar buiten. Ik keek naar de mensen die voorbijliepen, de auto’s die af en aan reden en buren die hun dagelijkse dingen deden. Soms keek ik veel langer uit het raam dan dat ik doorhad. Er gebeurde niks bijzonders, maar de wereld ging gewoon door. Iedereen was ergens naartoe onderweg, terwijl mijn wereld zich eigenlijk alleen afspeelde tussen de woonkamer, keuken en babykamer.
De dagen begonnen ook op elkaar te lijken. Voedingen, verschonen, troosten, soms slapen en weer voeden. En tussendoor was er vooral mijn eigen hoofd. Daar voerde ik gesprekken die niemand hoorde. Waarom voelt dit niet zoals ik had verwacht? Doe ik iets verkeerd? Alle vragen bleven zich herhalen, maar kwamen zelden mijn mond uit.
Want als iemand vroeg hoe het ging, gaf ik bijna automatisch hetzelfde antwoord. Ik was moe, het was wennen. En als ik zag dat anderen in eerste instantie al moeite hadden om mij die vraag te stellen, wuifde ik het maar gewoon weg. Hoe leg je uit dat je je eenzaam kunt voelen terwijl je niet alleen bent?
Mijn zoontje was nooit ver weg. Hij had me de hele dag nodig. Toch miste ik soms een gesprek dat niet over voedingen, slaapjes of schema’s ging. Een gesprek waarin iemand niet alleen vroeg hoe het met mij ging, maar ook echt bleef luisteren naar het antwoord.
Maar tegelijkertijd weet ik niet eens of ik eerlijk was geweest als iemand het had gevraagd. Ik was zo bang om te veel te zijn. Bang om uit te leggen hoe het echt voelde. Bang dat iemand zou denken: daar heb je haar weer.
Misschien hadden ze gelijk. Misschien wilden ze me geruststellen. Maar in mijn hoofd voelde het vooral alsof er geen ruimte was voor alles wat ik eigenlijk had willen zeggen.
Meer lezen van Deborah en haar weg in het moederschap? Je leest haar andere columns hier.
Fantastisch babynieuws voor oud-De Bondgenoten-kandidaat Thérèse en haar vriend Twan. Het stel verwacht hun eerste kindje samen en deelt het bijzondere nieuws met hun volgers op Instagram.
Freya (41) en haar partner besluiten hun seksleven nieuw leven in te blazen. Ze boeken kaartjes voor een exclusief seksfeest, maar daar wacht haar een veel grotere verrassing dan ze ooit had kunnen bedenken.
Marlous heeft eigenlijk een prima band met haar schoonmoeder. Ze wist ook van de strubbelingen rondom zwanger worden van haar schoonzus. Maar dat dat op deze situatie uit zou lopen, kon ze niet bedenken.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Ze zijn opgegroeid met een tablet binnen handbereik, vragen ChatGPT om hulp bij hun huiswerk en weten vaak eerder hoe een nieuwe app werkt dan hun ouders.
Na jaren waarin alles draaide om de kinderen, merkt Rox (39) dat er eindelijk weer ruimte is voor zichzelf en voor haar verlangens. Ze wil haar seksleven nieuw leven inblazen, maar haar man heeft geen behoefte aan haar seksfantasieën en dat steekt haar.
