Eigen beeld
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Voordat ik moeder werd, dacht ik dat stilte iets was waar ik naar zou verlangen. Iedereen had het over gebroken nachten, huilende baby’s en dagen waarop je geen minuut voor jezelf zou hebben. Ik stelde me een huis voor vol geluid. Een baby die mij nodig had, speelgoed op de grond en een leven dat nooit meer echt rustig zou zijn. Dat klopte ook. Maar niemand vertelde dat je je, midden in al die geluiden, toch ontzettend alleen kunt voelen.
Ik weet nog hoe ik uren in de woonkamer zat. Mijn zoontje lag tegen me aan te slapen of net weer wakker te worden voor de volgende voeding. De televisie stond vaak aan, maar ik zou je niet meer kunnen vertellen wat er eigenlijk op was. Hij vulde vooral de ruimte. Misschien ook wel de stilte in mijn hoofd.
Ondertussen dwaalden mijn ogen steeds weer naar buiten. Ik keek naar de mensen die voorbijliepen, de auto’s die af en aan reden en buren die hun dagelijkse dingen deden. Soms keek ik veel langer uit het raam dan dat ik doorhad. Er gebeurde niks bijzonders, maar de wereld ging gewoon door. Iedereen was ergens naartoe onderweg, terwijl mijn wereld zich eigenlijk alleen afspeelde tussen de woonkamer, keuken en babykamer.
De dagen begonnen ook op elkaar te lijken. Voedingen, verschonen, troosten, soms slapen en weer voeden. En tussendoor was er vooral mijn eigen hoofd. Daar voerde ik gesprekken die niemand hoorde. Waarom voelt dit niet zoals ik had verwacht? Doe ik iets verkeerd? Alle vragen bleven zich herhalen, maar kwamen zelden mijn mond uit.
Want als iemand vroeg hoe het ging, gaf ik bijna automatisch hetzelfde antwoord. Ik was moe, het was wennen. En als ik zag dat anderen in eerste instantie al moeite hadden om mij die vraag te stellen, wuifde ik het maar gewoon weg. Hoe leg je uit dat je je eenzaam kunt voelen terwijl je niet alleen bent?
Mijn zoontje was nooit ver weg. Hij had me de hele dag nodig. Toch miste ik soms een gesprek dat niet over voedingen, slaapjes of schema’s ging. Een gesprek waarin iemand niet alleen vroeg hoe het met mij ging, maar ook echt bleef luisteren naar het antwoord.
Maar tegelijkertijd weet ik niet eens of ik eerlijk was geweest als iemand het had gevraagd. Ik was zo bang om te veel te zijn. Bang om uit te leggen hoe het echt voelde. Bang dat iemand zou denken: daar heb je haar weer.
Misschien hadden ze gelijk. Misschien wilden ze me geruststellen. Maar in mijn hoofd voelde het vooral alsof er geen ruimte was voor alles wat ik eigenlijk had willen zeggen.
Meer lezen van Deborah en haar weg in het moederschap? Je leest haar andere columns hier.
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Eigenlijk zou Marlies kunnen stoppen met werken, want van haar ouders erfde ze een substantieel vermogen. Toch beseft ze: echte rijkdom gaat niet over geld. “Ik zo zou ruilen met mijn beste vriendin. Zij heeft het niet breed, maar heeft wel haar beide ouders nog.”
Over babynamen valt natuurlijk niet te twisten. Toch moest Defano Holwijn even met zijn ogen knipperen toen hij een geboortebord voor een pasgeboren jongetje zag.