Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (2). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Lees verder onder de advertentie
De tafelberg beklimmen
“Laten we de Tafelberg beklimmen,” zei mijn moeder. We stonden in de tuin, met een kop thee en uitzicht op dat imposante tafelblad dat zo kalm boven Kaapstad uittorent. Mijn moeder is een fitte 65-plusser die zonder moeite een trap overslaat. Ik vind mezelf doorgaans een best fitte 38-jarige die tevergeefs al wat sporen van aftakeling begint op te merken. Alle activiteiten die niet ‘Netflixkijken’ of ‘m&m’s eten en Netflixkijken’ heten, moeten dan ook met twee handen aangegrepen worden, vind ik. Dus we gingen. De mannen – mijn vader, mijn man en onze twee zoons van 7 en 2,5 – hadden zich intussen aangemeld voor het kabelbaan-gezelschap. Prima deal, vonden we. De mannen zouden ons boven opwachten met koffie.
Lees verder onder de advertentie
Platteklip Gorge
Daar gingen we. Mijn moeder en ik, twee generaties vrouwen met sportief schoeisel, zonnebrandcrème en liters water, begonnen aan Platteklip Gorge – het klassieke pad naar de top. En met ons een bonte stoet van medeklimmers: hijgende toeristen met aanstellerige wandelstokken, rennende locals met ultrakorte fluorescerende broeken en vriendinnengroepjes die met het beklimmen van dit kolos op zoek waren naar een verbindende en spirituele ervaring. Wij zaten denk ik ergens tussenin. Naar spirituele ervaringen zijn we doorgaans niet op zoek, wandelstokken vinden we beiden schromelijk overdreven, maar we houden beiden van actief bezig zijn, bergen en natuur.
Lees verder onder de advertentie
Bezweet, stoffig en vol trots
Ondertussen kreeg ik updates van boven. “We zijn in de kabelbaan!” appte mijn man. “Oudste klimt op elke rotsrand die hij ziet.” Geen verrassing. Onze zevenjarige is een geboren bergbeklimmer en obstacle-runner. Alles is een avontuur. Zijn broertje van 2,5 volgt hem als een schaduw. Soms letterlijk, soms met een halve seconde vertraging en een mond vol zand. Ondertussen struikelden mijn moeder en ik over losse stenen, moedigden elkaar aan met teksten als “Bijna daar” (dat was een leugen) en “Wat een uitzicht!” (dat was waar). De spieren begonnen te protesteren, de zon werd heet, medewandelaars werden irritant (“Keep going ladies!”, “ Yeah, rot op!”), maar we haalden het – bezweet, stoffig en vol trots. En daar stonden ze, onze mannen. De jongens kwamen op ons af gerend. “Mama! Oma! Jullie zijn écht naar boven gelopen!” zei de oudste bewonderend. De jongste riep meteen: “Ik heb ook gelopen!” (Hij had precies 0,3 meter gelopen die dag, maar dat mocht de pret niet drukken.)
Lees verder onder de advertentie
Het mooiste ever
Opa stond ons met wijd open armen op te wachten, alsof we een olympische prestatie hadden geleverd. En misschien hadden we dat ook wel. Niet omdat het zo’n enorme klim was, maar omdat we het gedaan hadden – als moeders, als dochters, als twee doorzetters. De beloning was groots, de vergezichten waren magnifiek. Onze oudste keek uit over de stad en zei zacht: “Dit is het allermooiste ooit.” Zijn broertje herhaalde, een halve seconde later: “Mooiste, ever!”
Lees verder onder de advertentie
De afdaling deden we gezamenlijk met de kabelbaan. Want hoe onoverwinnelijk je je ook voelt op zo’n moment; sommige overwinningen vier je het beste met een kop koffie en uitzicht op een berg die je al hebt beklommen.
Meer avonturen van Laurie in Zuid-Afrika lees je hier.
Zwanger zijn is prachtig, maar laten we eerlijk zijn: met een steeds groter wordende buik worden zelfs de simpelste dingen een uitdaging. Daar kan Roxanne Bertels, de zwangere vriendin van wielrenner Mathieu van der Poel, inmiddels over meepraten. Op Instagram deelt ze een grappige gedachte die voor veel zwangere vrouwen herkenbaar zal zijn.
Traktaties op school worden steeds creatiever. Van vrolijk versierde fruitspiesjes tot complete kunstwerkjes in een bepaald thema: sommige ouders halen werkelijk alles uit de kast. Ook voor de juf wordt vaak iets extra’s geregeld, maar de traktatie die juf Renata (38) kreeg, was wel héél bijzonder.
Na jarenlang alles alleen te hebben geregeld, veranderde er voor Naomi van As (43) ineens een hoop toen haar grote liefde Sven Kramer (40) in 2022 een punt zette achter zijn schaatscarrière. Hij was opeens veel vaker thuis en dat was voor de oud-hockeyster toch even wennen.
Een verloving, trouwplannen en een toekomst samen: Dave Roelvink en Marijn Kuipers leken helemaal klaar voor de volgende stap. Toch kwam er in september een einde aan hun relatie. Nu vertelt Dave hoe het zover heeft kunnen komen.
Je schoonmoeder die graag helpt met de kinderen? Heerlijk, zou je denken. Maar voor deze moeder werd die hulp steeds minder gezellig toen haar schoonmoeder zich voortdurend bemoeide met de opvoeding van haar dochter. Op een dag was ze er zó klaar mee dat ze besloot de deur niet meer open te doen. Terwijl ze […]
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.