Eigen beeld
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
De tijd vliegt voorbij, net als de blaadjes: het is weer herfst. Tijd om los te laten wat niet meer bij je past, te reflecteren en te bedenken hoe je daarna verder wil. Loslaten is nooit mijn sterkste punt geweest en dat zal het waarschijnlijk ook niet worden; toch probeer ik tijdens dit seizoen bewust stil te staan bij wat me niet meer dient, maar waar ik nog steeds krampachtig aan vasthoud.
In de herfstvakantie kon ik meteen oefenen. Ik had kaartjes gekocht voor Elisabeth – fantastische plaatsen, op de eerste rij. In 2018 was er een concertreeks van diezelfde musical, maar omdat ik toen in een heftige angstfase zat, heb ik die laten schieten. Veel te confronterend vond ik het, een voorstelling waarin de dood een grote rol speelt. Ik was in die periode zo bang dat mijn angsten niet zouden verdwijnen, dat ik dacht: als ik hier nu naartoe ga, ga ik misschien net als Elisabeth ook verlangen naar het levenseinde.
Ik keek er erg naar uit, maar zoals dat bij mij altijd gaat, vond ik het steeds minder leuk naarmate de datum dichterbij kwam. Altijd weer die angst – angst om een paniekaanval te krijgen, ter plekke dood neer te vallen, mijn kinderen nooit meer terug te zien of iets anders uit de categorie ‘dood en verderf’ of ‘je moet ook altijd alles verpesten’. Ik bedacht manieren om onder een voorstelling uit te komen ik die nota bene zelf geboekt had. De hele herfstvakantie zat ik er tegenaan te hikken, en pas een half uur voor mijn man en ik zouden vertrekken, sprong er opeens een lampje aan in mijn hoofd. Ik had kalmeringstabletten in de kast. Ik kon er natuurlijk gewoon een pakken.
Vroeger had ik mezelf het stempel ‘zwakkeling’ gegeven bij alleen het idee al. Maar nu dacht ik: ‘waarom heb ik mezelf dit in hemelsnaam nooit eerder gegund’? Ik liep naar de badkamer, drukte een pilletje uit de strip en nam een slok water. Ik keek in de spiegel. Ik zag geen loser. Ik zag iemand die een goede keuze had gemaakt.
Een tabletje is geen garantie voor rust: regelmatig breekt de paniek er vrolijk doorheen. Je wordt er echt geen zombie van – anders had ik allang een keer met de trein of het vliegtuig gedurfd. Maar ik had geluk: ik voelde me meer ontspannen dan ik had durven hopen. Ik heb geen seconde paniek ervaren en zó ontzettend genoten. Tranen, kippenvel – met de angst wat meer op de achtergrond is er júíst ruimte voor je emoties.
Nu, een paar dagen later, zit ik nog steeds in mijn Elisabethbubbel en knallen de liedjes op vol volume door het huis. Wat ben ik blij dat ik mezelf de rust gunde. Het is de hoogste tijd om overtuigingen los te laten en verwachtingen bij te stellen. Niet alleen die van mezelf, maar ook die van anderen. Ik geniet intens van mijn leven, maar angsten kosten jammerlijk veel energie. Er zit een limiet aan wat ik kan en wil. Het heel bewust kiezen voor waar ik wel en niet blij van word betekent ook onherroepelijk ‘nee’ moeten zeggen, en dat blijft lastig. Maar ik ben niet verantwoordelijk voor andermans geluk.
Ons avondje uit was niet alleen fantastisch, het heeft me ook nog eens veel inzichten gegeven. Dat ik me altijd wil laten blijven ontroeren door muziek, ook al vind ik naar een voorstelling gaan vaak spannend. Dat ik mezelf dingen mag gunnen. En misschien wel de belangrijkste: dat mijn leven van mij is.
Benieuwd naar meer columns van Lara? Je vindt ze hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]
Babynieuws! Dj Lucas de Wert (34), bekend van het populaire duo Lucas & Steve, en zijn vrouw Evelien zijn voor het eerst ouders geworden van een zoon: Olivier. De bevalling begon op een moment dat Lucas niet snel zal vergeten.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.