Eigen beeld
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Is het de leeftijd, dat elk jaar nóg sneller lijkt te gaan dan het vorige? Het voelt alsof het schooljaar pas net begonnen is, maar het is ineens al december. Dé tijd om zowel terug als vooruit te kijken, zoals ik dat elk jaar een beetje weemoedig doe.
2025 was een van de woeligste jaren uit mijn leven. De ruzie met mijn ouders, waarna heel duidelijk was dat het ideaalplaatje dat ik tegen beter weten in altijd nog ergens in mijn achterhoofd had een complete illusie is. Sommige dingen zullen nooit zijn zoals je hoopte. Het overlijden van de twee opa’s van de kinderen. Tranen die niet willen vallen om het verlies van mijn vader, want wat ik mis, miste ik al jarenlang. Het schuldgevoel dat aan me blijft vreten, om wat ik voel, en omdat sommigen teleurgesteld zijn in de keuzes die ik maak. De gezondheid van onze katten, die allebei een fikse operatie moesten ondergaan, maar zich nu godzijdank beter te lijken voelen dan ooit.
Ik hoop dat 2026 het jaar wordt van berusting. Weten en voelen zijn natuurlijk twee verschillende dingen. Het is heel moeilijk om hetgeen dat je zo graag anders zou willen zien, te accepteren. Dat geldt ook voor mijn mentale gezondheid: ik heb zo hard geknokt om te staan waar ik nu sta, en ik had nooit gedacht dat ik zo ver zou komen. Toch zitten en grenzen aan wat er geheeld kan worden, en ik hoop dat ik komend jaar leer om daar meer vrede mee te hebben. Sommige wonden gaan nooit dicht; sommige gaten blijven altijd leeg.
Gelukkig vind ik altijd wel iets om te lachen, ook als het om mijn eigen leed gaat. Gaten die leeg blijven? Mijn kinderen zouden het hilarisch vinden. We zitten sinds een aantal maanden volop in een nieuwe fase – waar wij het vroeger ‘doordenken’ noemden, heet het nu dirty minded. Ik kan bijna niets meer zeggen of er wordt gegniffeld. Hard, lang, dik, paal, staaf, vochtig, bal, toverstaf (leuk, als je Harry Potter voorleest), romig, stijf: de lijst met woorden die ze associëren met piemels, seks en aanverwanten groeit (“Hahaha, weet je wat ook groeit, mam?!”) met de dag. Ik geniet intens van al die flauwe opmerkingen, waarschijnlijk omdat ik wat dat betreft nooit helemaal volwassen ben geworden.
Tussen al het lachen door kijk ik uit naar dagen die weer langer worden, naar fluitende vogels, naar de geur van de lente. Maar laat het voor nu nog maar héél even 2025 blijven. Zodra het nieuwe jaar begint, zitten we in het jaar waarin onze dochter naar de middelbare school gaat. Ik kan niet geloven dat het al bijna zover is. Ik zie haar nog haarscherp voor me, als peuter zittend naast het meisje dat nu nog steeds een van haar besties is, als kleuter dartelend op het schoolplein, als schoolkind dansend door de dagen. En nu, als puber, is ze een heerlijke mix van giebelen met vriendinnen, lipgloss, disco’s, rollende ogen, en gelukkig ook nog steeds heel veel knuffels.
Ook al willen we de tijd af en toe stopzetten, hij tikt door, soms ongenadig hard. Ik wens iedereen een prachtig, gloednieuw jaar toe. Ga je dromen achterna, hoe groot of klein ze ook zijn. Houd de mensen om wie je geeft dichtbij je. En probeer bij dagelijkse beslommeringen en frustraties gewoon eens om een slechte dubbelzinnige grap te maken. Vaak wordt je stress een stuk minder als je lekker hard lacht. Onbeschaamd, ontzettend hard.
Benieuwd naar meer columns van Lara? Je vindt ze hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.
Het mooiste nieuws, met een randje. Barbara Sloesen is moeder geworden.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.