Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
“Mam, misschien is het toch goed als ik een keer met iemand ga praten.” We zitten in de auto. De zon staat laag, maar het zijn haar woorden die me verblinden. In één zin schuift ze van achterbank naar toekomst. Ons autoritje voelt ineens als een tijdreis. Ze klinkt groter dan haar leeftijd. Groter dan ik aankan, als ik eerlijk ben.
Ik roep altijd hard dat ik de loterij der scheidingen heb gewonnen. Eén: iedereen leeft nog, mentaal én fysiek. Twee: we zijn er wijzer uitgekomen. Zielsverruiming noem ik dat, al bedoel ik het minder zweverig dan het klinkt.
Goed, we’re okay, dacht ik. Maar misschien heb ik dat iets te vaak benadrukt. Ik heb mensen best vaak terechtgewezen zodra het woord ‘gebroken gezin’ viel. En ik zeg zelf ook graag dat het allemaal prima gaat. Geen drama, geen barsten. Hooguit wat kreukels die eruit te strijken zijn. En soms twijfel ik daaraan.
Maar toch verrast haar opmerking me. Ik vraag waar dit vandaan komt. Ze zegt dat ik het ooit zelf heb geopperd, toen net duidelijk werd dat haar vader en ik uit elkaar gingen. “Maar het gaat goed hoor, mam”, zegt ze snel. “Het leek me gewoon slim.”
Ik ben te onder de indruk om meteen door te vragen. Gelukkig neemt zij het woord weer moeiteloos over. Een lifecoach hebben is tegenwoordig the next new thing. Aha. TikTok.
En terwijl ik daar zit, handen aan het stuur, gedachten ergens tussen vroeger en nu, realiseer ik me dat deze generatie niet wacht tot het misgaat. Ze normaliseren reflectie. Ze zien hulp niet als zwakte, maar als onderhoud. Wij maakten pas een afspraak als de boel al flink in de fik stond. Zij checken hun mentale software voordat er bugs ontstaan. Ik kijk naar haar, mijn dochter, die inmiddels alweer iets vertelt over school, terwijl ze achteloos haar telefoon checkt. Ze is tegelijk kind en voorloper. Kwetsbaar en dapper. En ik voel iets wat lijkt op ontroering, vermengd met lichte jaloezie.
Maar ik denk dat ze gelijk heeft. Misschien is het inderdaad verstandig. Niet omdat het niet goed gaat. Maar juist omdat het wél goed gaat.
Deze column las je eerder in Kek Mama Next Generation.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
