Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
“Mam, misschien is het toch goed als ik een keer met iemand ga praten.” We zitten in de auto. De zon staat laag, maar het zijn haar woorden die me verblinden. In één zin schuift ze van achterbank naar toekomst. Ons autoritje voelt ineens als een tijdreis. Ze klinkt groter dan haar leeftijd. Groter dan ik aankan, als ik eerlijk ben.
Ik roep altijd hard dat ik de loterij der scheidingen heb gewonnen. Eén: iedereen leeft nog, mentaal én fysiek. Twee: we zijn er wijzer uitgekomen. Zielsverruiming noem ik dat, al bedoel ik het minder zweverig dan het klinkt.
Goed, we’re okay, dacht ik. Maar misschien heb ik dat iets te vaak benadrukt. Ik heb mensen best vaak terechtgewezen zodra het woord ‘gebroken gezin’ viel. En ik zeg zelf ook graag dat het allemaal prima gaat. Geen drama, geen barsten. Hooguit wat kreukels die eruit te strijken zijn. En soms twijfel ik daaraan.
Maar toch verrast haar opmerking me. Ik vraag waar dit vandaan komt. Ze zegt dat ik het ooit zelf heb geopperd, toen net duidelijk werd dat haar vader en ik uit elkaar gingen. “Maar het gaat goed hoor, mam”, zegt ze snel. “Het leek me gewoon slim.”
Ik ben te onder de indruk om meteen door te vragen. Gelukkig neemt zij het woord weer moeiteloos over. Een lifecoach hebben is tegenwoordig the next new thing. Aha. TikTok.
En terwijl ik daar zit, handen aan het stuur, gedachten ergens tussen vroeger en nu, realiseer ik me dat deze generatie niet wacht tot het misgaat. Ze normaliseren reflectie. Ze zien hulp niet als zwakte, maar als onderhoud. Wij maakten pas een afspraak als de boel al flink in de fik stond. Zij checken hun mentale software voordat er bugs ontstaan. Ik kijk naar haar, mijn dochter, die inmiddels alweer iets vertelt over school, terwijl ze achteloos haar telefoon checkt. Ze is tegelijk kind en voorloper. Kwetsbaar en dapper. En ik voel iets wat lijkt op ontroering, vermengd met lichte jaloezie.
Maar ik denk dat ze gelijk heeft. Misschien is het inderdaad verstandig. Niet omdat het niet goed gaat. Maar juist omdat het wél goed gaat.
Deze column las je eerder in Kek Mama Next Generation.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Denise, wiens affaire na een ongeluk in het ziekenhuis ligt, wat ze natuurlijk met niemand kan delen.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lotte, wiens schoonmoeder haar hele leven verpest.
