Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
“Mam, misschien is het toch goed als ik een keer met iemand ga praten.” We zitten in de auto. De zon staat laag, maar het zijn haar woorden die me verblinden. In één zin schuift ze van achterbank naar toekomst. Ons autoritje voelt ineens als een tijdreis. Ze klinkt groter dan haar leeftijd. Groter dan ik aankan, als ik eerlijk ben.
Ik roep altijd hard dat ik de loterij der scheidingen heb gewonnen. Eén: iedereen leeft nog, mentaal én fysiek. Twee: we zijn er wijzer uitgekomen. Zielsverruiming noem ik dat, al bedoel ik het minder zweverig dan het klinkt.
Goed, we’re okay, dacht ik. Maar misschien heb ik dat iets te vaak benadrukt. Ik heb mensen best vaak terechtgewezen zodra het woord ‘gebroken gezin’ viel. En ik zeg zelf ook graag dat het allemaal prima gaat. Geen drama, geen barsten. Hooguit wat kreukels die eruit te strijken zijn. En soms twijfel ik daaraan.
Maar toch verrast haar opmerking me. Ik vraag waar dit vandaan komt. Ze zegt dat ik het ooit zelf heb geopperd, toen net duidelijk werd dat haar vader en ik uit elkaar gingen. “Maar het gaat goed hoor, mam”, zegt ze snel. “Het leek me gewoon slim.”
Ik ben te onder de indruk om meteen door te vragen. Gelukkig neemt zij het woord weer moeiteloos over. Een lifecoach hebben is tegenwoordig the next new thing. Aha. TikTok.
En terwijl ik daar zit, handen aan het stuur, gedachten ergens tussen vroeger en nu, realiseer ik me dat deze generatie niet wacht tot het misgaat. Ze normaliseren reflectie. Ze zien hulp niet als zwakte, maar als onderhoud. Wij maakten pas een afspraak als de boel al flink in de fik stond. Zij checken hun mentale software voordat er bugs ontstaan. Ik kijk naar haar, mijn dochter, die inmiddels alweer iets vertelt over school, terwijl ze achteloos haar telefoon checkt. Ze is tegelijk kind en voorloper. Kwetsbaar en dapper. En ik voel iets wat lijkt op ontroering, vermengd met lichte jaloezie.
Maar ik denk dat ze gelijk heeft. Misschien is het inderdaad verstandig. Niet omdat het niet goed gaat. Maar juist omdat het wél goed gaat.
Deze column las je eerder in Kek Mama Next Generation.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
