Presentatrice Nicolette Kluijver is moeder van Isabella en de tweeling Ana Sofia en Jesse.
Ik weet niet hoe ik hier mee moet dealen. Ik voel me best een beetje aan de kant gezet. Een soort van verlaten gevoel. Natuurlijk ben ik trots want wat groeien ze snel, maar hé hallo: waar zijn mijn baby’s gebleven? Heb ik nu al last van het emptynestsyndroom? Hoe kan dat? Moet ik nog meer dieren naast mijn honden, kittens, konijnen, kippen en paard aanschaffen om mijn berg aan liefde kwijt te kunnen?
Sinds de zomer hebben mijn kindjes een groeispurt doorgemaakt. Zoals de schooldirecteur zei: “Het is een hele mooie ontwikkeling.” Mooie ontwikkeling… In het openbaar besta ik niet meer, wat is daar mooi aan? De nieuwe regels van mijn zevenjarige. Punt 1: ik mag niet meer mee naar school. Punt 2: als ik haar op school tegenkom als ik de tweeling ophaal, moet ik haar negeren. Punt 3: ze fietst zelf naar huis. Punt 4: pas als ze binnen is mag ik haar knuffelen en kusjes geven.
Lees ook
Kind opeens in de bovenbouw: ‘Heb ik hem wel voldoende losgelaten?’ >
Ik hoor je denken: je hebt er nog twee en die willen vast nog wel een kusje op het schoolplein. Handzoentjes achter het raam. Maar helaas, zelfs mijn tweeling van vijf komt al los, zoals dat blijkbaar heet. Loskomen? Waarom loskomen? Het was nog geen jaar geleden dat ik hun rits omhoog moest doen na het toiletbezoek. Nog geen jaar geleden mocht ik nog met de stofzuiger eventuele ‘aardige’ spoken onder het bed vandaan zuigen, zoals ghostbusters. Het was nog geen jaar geleden dat ze mijn hand vastpakten en vroegen of ik bij hen kon blijven in de klas.
En nu moet mama een Houdini worden op school; ik ben er wel maar ik ben er niet. Volgens opvoedkundige boeken is het een teken van een goede relatie: ze staan blijkbaar zo sterk in het leven dat ze het zelf willen proberen. Maar nu al? Ik had ze toch op zijn minst te leen tot hun achttiende? Hopelijk is alles een fase en mag ik straks gewoon weer liefdesbriefjes in de lunchbox stoppen en handkusjes gooien naar het schoolraam.
Gelukkig heb ik tot die tijd een nest met puppy’s die veel aandacht nodig hebben. Over vier weken gaan ze naar nieuwe baasjes, weer een spannend moment. Loslaten en loskomen, het is blijkbaar het nieuwe thema in mijn leven. Kom maar op… ik laat het los.
Deze column staat in Kek Mama 14-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Mijn ouders passen sinds de geboorte van Bodi en Daaf elke week op. En nee, dat is niet normaal. De crèche wordt volgend jaar 10 procent duurder. Maar ga je als werkende ouders ook 10% meer verdienen? Waarschijnlijk niet. En dus denken we steeds vaker aan onze familie: opa en oma kunnen toch prima een […]