Beeld: Shutterstock
Twee baby’s in vijftien maanden. Dat overkwam Lauren Mitchell, en sindsdien heeft ze het gevoel dat ze verzuipt in het moederschap.
‘Ik kan me niet meer herinneren hoe het is om in mijn eentje te plassen, laat staan dat ik sinds het thuisblijfmoederschap nog maar íets doe met mijn passies en interesses’, schrijft ze in een blog. Niks vrije tijd met haar kinderen; Lauren heeft het gevoel dat het leven haar voorbij snelt. Het continue gesleep, de peuters met driftbuien, het geploeter: ‘Ik vind het ongelóóflijk moeilijk’, aldus Lauren.
Natuurlijk houdt ze zielsveel van haar kinderen. ‘Maar ik ga niet verkondigen dat elk moment het waard is. Thuisblijfmoeder zijn is de moeilijkste, frustrerendste, meest afstompende, onvoorspelbare, vermoeiende en stressvolle baan die er is.’
Dus logde ze onlangs voor het eerst sinds tijden weer eens in op haar LinkedIn-account. ‘Het bleek hopeloos gedateerd, want ik zit al drie jaar thuis, Disney-liedjes te zingen in mijn pyjama. Ik deed mijn best het op een creatieve manier het te updaten, maar toen kwam het loeihard binnen: wie ben ik eigenlijk nog?’
Lees ook:
‘Thuisblijfouders dragen net zo hard bij aan het gezin als werkende ouders’ >
Het frustreert Lauren dat ze zich niet gewoon tevreden kan voelen met haar huidige, wat zij noemt, ‘onzichtbare baan’. Dat ze zich bij voorbaat excuseert wanneer mensen haar vragen wat ze doet, en zij antwoordt dat ze ‘gewoon thuisblijfmoeder’ is. ‘Ik heb voor negenen ’s ochtends potdorie al meer energie verbruikt in mijn huishouden, dan ik zou doen wanneer ik een bedrijf zou runnen. En het wordt nooit half zes en tijd om naar huis te gaan, omdat het werk als thuisblijfmoeder nooit stopt.’
Toch: ze heeft meer leven geleefd in de afgelopen drie jaar met kinderen, dan in alle 28 jaren daarvoor, stelt Lauren. Is meer gegroeid dan ooit en snapt eindelijk wat belangrijk is in het leven. ‘Maar ja, zet dat maar eens op je cv.’
Ze haat zichzelf om haar ontevreden gevoel. Om de angst om straks niets meer waard te zijn als individu. Omdat het in haar ogen verraad is naar haar kinderen. ‘Met wie ik nu momenten beleef die nooit meer terugkomen. Dus doe ik mijn best te rusten bij de gedachte dat ik exact in de functie zit waarin ik nu hoor te zitten.’
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
