Eigen beeld
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? Met een knipoog en een boodschap schrijft Floor over haar belevenissen op school in deze column. Volg haar hier op Instagram.
Er komt een nieuw meisje wennen in mijn groep: Bente. Een piepklein frêle meisje, blonde haartjes met een vogelnestje achter op haar hoofd, waaraan je kan zien dat ze zo uit haar bed getild is. Jurkje eroverheen, boterham erin en direct door naar school.
Dat ze haar tanden niet gepoetst heeft krijg ik die ochtend direct te horen van haar moeder. Met Bente dragend op haar heup en in haar andere hand de rugzak van Bente staat ze voor mijn klassendeur. “Juffie, Bente wilde haar tanden niet poetsen vanmorgen, ze had er geen zin in. En ook haar haren wilde ze niet kammen. Alleen als ik het deed. Maar ja, je kent het wel he, drukdrukdruk, dus we hebben het niet meer gehaald”. Ze wil duidelijk dat ik Bente van haar overneem, dus pak ik Bente onder de oksels, zet haar op de grond en geef haar een welkomsthandje. “Goedemorgen Bente, ik ben juf Floor. Je mag je tas ophangen aan de kapstok waar een plaatje van een ballon bij hangt”.
Voordat Bente kan gaan zoeken roept moeder al: “oooh Bente, kijk! Ik heb de ballon al gevonden, hup, je tas hangt al! Zie je? Zo, ik trek je jas uit en die hangen we (zij dus) ook wel op”. Bente staat er passief bij en kijkt mij afwachtend met grote ogen aan. Ik zeg tegen Bente: “Je mag een stoeltje uitzoeken in de kring, Bente”. Ze stapt dapper naar binnen en gaat een stoeltje uitzoeken. Moeder roept nog door de deurpost: “Kies maar die stoel daar Bente, nee die! Dat is leuk naast dat meisje! Dag Bente, goed luisteren naar de juf hoor!”. Om vervolgens tegen mij te mompelen: “Je hebt je handen vol aan haar, wacht maar af, die meid wil niks zelf doen”.
Tijdens haar eerste wenochtend merk ik niets van wat moeder me influisterde. Bente maakt snel aansluiting met andere kinderen, en probeert alles uit wat we haar aanbieden. Ze kletst honderduit tegen mij. Ze pakt zelf haar tas tijdens het fruit eten, gooit haar bananenschil keurig in de prullenbak, draait haar beker zelf open en dicht, ruimt haar mozaïekwerkje in de goede kast op, worstelt zich zelfs eigenhandig voor de gym in haar gymshirt (binnenstebuiten en achterstevoren, maar wat geeft het) en bij het buiten spelen zet ze als eerste haar driewieler terug in het fietsenhok. Een heerlijke zelfstandige dame.
Om 12:00 sta ik buiten met Bente te wachten. Moeder komt aangesneld, een buggy voor zich uitrollend, zwaaiend met haar vrije arm. Zodra ze bij ons is tilt ze Bente op, en vraagt: ”Ooooh schatje hoe was het!? Leuk zeker he?” Dan kijkt ze mij aan: “Ze was zeker heeeeeel verlegen…?” Zonder op een antwoord van mij of van haar dochter te wachten duwt ze Bente in de buggy, stopt een speentje in Bentes mond, overhandigt haar nog een tuitbeker en een doosje rozijntjes en zegt tegen haar: “Mama gaat thuis een broodje voor je smeren, dat vind je lekker toch? Zeg maar dag tegen de juf, DAG JUF!” Moeder zwaait naar mij, ze doet voor aan Bente hoe ze moet zwaaien. Bente antwoord niet, alsof ze niet kan praten. Ze zegt geen dag en zwaait ook niet. Ze sabbelt enkel op haar speentje.
Dan zegt moeder, terwijl ze de buggy wegdraait om te vertrekken: “Nou Bente, je zit de juf voor de gek te houden, jij kan toch wel praten?” Dan loopt moeder met een zwijgende op haar speen sabbelende Bente het plein af. Als ik ze nakijk vraag ik me af wie hier nou voor de gek gehouden wordt…
Meer lezen over de belevenissen in de klas van Juf Floor? Je vindt haar andere columns hier.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.
