Beeld: Getty Images
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Kyona (36), moeder van Ayden (5): “Eén ding nam ik me voor toen ik zwanger raakte van Ayden: ik zou nooit een overbezorgde moeder worden. Zelf werd ik extreem beschermd opgevoed. Het liefst sloten mijn ouders me in een kooitje, zodat me nooit wat kon overkomen. Mijn kind moest de vrijheid proeven en het leven leren leven, besloot ik. Dus verbeet ik mezelf terwijl hij op tweejarige leeftijd levensgevaarlijke klimpartijen uithaalde en vertrok geen spier toen zijn kin na een val aan elkaar werd gehecht. Dikke kus erop, stoere jongen, ga maar weer lekker spelen.
Sinds een jaar is bekend dat Ayden astma heeft. Niet zwaar, hij reageert vooral op dieren. Katten leiden tot snot en benauwdheid, en na een sporadische middag bij de buurjongens met een hond, zit hij steevast aan zijn puffer. Een antihistaminepilletje doet wonderen. Het maakt hem niet klachtenvrij, maar hij stikt niet meer van benauwdheid wanneer hij met huisdieren in aanraking komt. Wel wordt hij hangerig van die medicijnen. Het is dus een nauwkeurige afweging wanneer ik ze geef.
Nu krijgt mijn broer binnenkort een labradorpup. Onze familie is ongelooflijk hecht, we komen bijna dagelijks bij elkaar over de vloer. Ik ben dus niet zo blij met zijn actie; iedereen weet dat Ayden allergisch is voor honden. Tegelijkertijd kan ik natuurlijk niet van mijn broer en zijn vrouw verlangen dat ze hun leven inrichten op mijn kind; zij hebben hun eigen gezin met kinderen. Het maakt ons intensieve contact wel gecompliceerd. Als ze naar ons komen, kunnen ze de hond als hij oud genoeg is thuislaten. Maar bezoekjes aan mijn broer worden op deze manier erg lastig. Moet ik mijn zoon weghouden bij het huis van zijn oom en tante, wat het familiecontact flink zal veranderen, of moet ik hem structureel aan de anti-allergiemedicijnen zetten?”
Meer afleveringen van het dilemma? Elke dinsdag komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Welmoed Sijtsma is terug op tv na haar zwangerschapsverlof. In oktober beviel ze van haar eerste kindje. In de uitzending van Goedemorgen Nederland werd de presentatrice afgelopen maandagochtend dan ook warm ontvangen.