Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Kyona (36), moeder van Ayden (5): “Eén ding nam ik me voor toen ik zwanger raakte van Ayden: ik zou nooit een overbezorgde moeder worden. Zelf werd ik extreem beschermd opgevoed. Het liefst sloten mijn ouders me in een kooitje, zodat me nooit wat kon overkomen. Mijn kind moest de vrijheid proeven en het leven leren leven, besloot ik. Dus verbeet ik mezelf terwijl hij op tweejarige leeftijd levensgevaarlijke klimpartijen uithaalde en vertrok geen spier toen zijn kin na een val aan elkaar werd gehecht. Dikke kus erop, stoere jongen, ga maar weer lekker spelen.
Lees verder onder de advertentie
Astma
Sinds een jaar is bekend dat Ayden astma heeft. Niet zwaar, hij reageert vooral op dieren. Katten leiden tot snot en benauwdheid, en na een sporadische middag bij de buurjongens met een hond, zit hij steevast aan zijn puffer. Een antihistaminepilletje doet wonderen. Het maakt hem niet klachtenvrij, maar hij stikt niet meer van benauwdheid wanneer hij met huisdieren in aanraking komt. Wel wordt hij hangerig van die medicijnen. Het is dus een nauwkeurige afweging wanneer ik ze geef.
Nu krijgt mijn broer binnenkort een labradorpup. Onze familie is ongelooflijk hecht, we komen bijna dagelijks bij elkaar over de vloer. Ik ben dus niet zo blij met zijn actie; iedereen weet dat Ayden allergisch is voor honden. Tegelijkertijd kan ik natuurlijk niet van mijn broer en zijn vrouw verlangen dat ze hun leven inrichten op mijn kind; zij hebben hun eigen gezin met kinderen. Het maakt ons intensieve contact wel gecompliceerd. Als ze naar ons komen, kunnen ze de hond als hij oud genoeg is thuislaten. Maar bezoekjes aan mijn broer worden op deze manier erg lastig. Moet ik mijn zoon weghouden bij het huis van zijn oom en tante, wat het familiecontact flink zal veranderen, of moet ik hem structureel aan de anti-allergiemedicijnen zetten?”
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.