Beeld: Getty Images
Marcia heeft vaak geen zin in seks. Masturberen is dan is een prima alternatief, vindt ze.
Marcia (33), getrouwd met Hans (33), moeder van twee kinderen (5 en 8 maanden).
“Er hangt onterecht een enorm stigma op masturbatie. Alsof dat iets is wat je alleen doet als je een wanhopige single bent en vooral stiekem moet doen in een langdurige relatie. Het lijkt of alleen penetratieseks oké is als je samen bent. Terwijl voor mijn man Hans en mij soloseks de oplossing is om frustratie en chagrijn tegen te gaan. En het helpt ons snel te ontspannen. Ik schaam me er totaal niet voor. Het is lekker en je bent even met en ook letterlijk in je eigen lichaam. Bovendien helpt het geweldig tegen migraine, iets waar ik de laatste jaren veel mee kamp.
Wij zijn een zogenaamd zorgintensief gezin. Onze oudste zoon is ernstig ziek en behoeft veel medische zorg. Ik geef borstvoeding en de jongste ligt naast ons bed middels co-sleeping. We hebben veel stress, weinig tijd en zijn chronisch moe. Vaak verdelen we ook de taken, waardoor we de momenten met ‘sekspotentie’ missen. Als de een bijtankt door uit te slapen of vroeg naar bed te gaan, zorgt de ander voor de kinderen. Mede hierdoor hebben we slechts eens per twee maanden officieel gemeenschap. Wel knuffelen we veel en minimaal eens per week masturberen we. Een prima alternatief.
Hans en ik zijn tien jaar samen. Voordat we kinderen hadden, deden we het twee à drie keer per week, op alle momenten van de dag. We waren zorgeloos en konden geen genoeg van elkaar krijgen. Ook tijdens mijn eerste zwangerschap was ik binnen de kortste keren in de mood. We hadden een hele doos met speeltjes die we in alle standen uitprobeerden. Juist als je zwanger bent is genegenheid en je fijn voelen heel belangrijk, dus hulde aan de natuurlijke oxytocine die dan vrijkomt. Hoe anders is het nu.
Ik zie door alle stress soms enorm tegen de daad op. Ik vind het dan niet meer belangrijk en zelfs een last als we lange tijd geen seks hebben gehad. Mijn man heeft vaker zin, maar zal me nooit pushen. Hij vindt ook dat dit van twee kanten moet komen. Ik kan en wil niets tegen mijn zin doen en al helemaal geen seks, hoe leuk en lekker het ook is. Dat voelt alsof ik een escort bent voor mijn partner: ‘Leg het geld maar op het nachtkastje en tot volgende week.’ Mooi dat er sekswerkers bestaan, maar dat is niet mijn werk of taak in mijn relatie.
Met masturbatie heb ik nooit moeite. Dan zeg ik tegen Hans dat ik even de was ga ophangen en weet hij genoeg. Dan heb ik gewoon zin in alleen mezelf, zonder gedoe. Masturberen is zelfzorg. Ik hoor vriendinnen er nooit over, maar in mijn ogen hoort het gewoon in het rijtje tandenpoetsen, douchen en tijd voor jezelf nemen. Vrouwen hebben gewoon net zoveel behoefte aan klaarkomen als mannen. Ik laad mezelf op met een orgasme.
“Masturberen is zelfzorg. In mijn ogen hoort het gewoon in het rijtje tandenpoetsen, douchen en tijd voor jezelf nemen.”
Ik word boos om mannen die minstens twee keer per week seks van hun vrouw verlangen, omdat ze anders vreemdgaan. Wat maakt hen superieur boven de behoefte van de vrouw? Doe het dan maar zelf, denk ik. Als we naast elkaar liggen en ik heb geen zin en Hans wel, help ik hem een handje. Of samen onder de douche, dan trek ik hem af, want zelf vind ik staand klaarkomen niet fijn. Mijn orgasmes zijn nogal intens. Als onze jongste in de co-sleeper ligt, beginnen we knuffelend en dan maakt hij het zelf af in de badkamer, want met een baby erbij is mega ongemakkelijk en voelt heel fout.
Als we onszelf helpen, pak ik er een speeltje bij. Incidenteel helpen we elkaar en niet onszelf. Een enkele keer eindigt het in penetratie, maar dat is geen must. Het belangrijkst is gelijkwaardigheid. We begrijpen elkaars behoeftes en die mogen er zijn.
Hans en ik zijn altijd heel open over seks, wat ons opwindt, welke porno we kijken en onze eerdere ervaringen. Hans had in het begin wel wat moeite met mijn openhartigheid, maar ging al vlug mee in die vibe, toen hij inzag hoe prettig het is als je weet waar je aan toe bent en hoe je de ander kunt helpen. We zijn over alle onderwerpen heel eerlijk. In ons gezin past dat ook erg goed, want er is simpelweg geen tijd om problemen op te kroppen.
Ondanks ons lage gemiddelde, hangt er wel altijd seks in de lucht. We vinden elkaar nog heel aantrekkelijk. We knijpen in elkaars billen, kijken elkaar net iets te lang aan of zoenen uitdagend. Of Hans vraagt lachend of ik misschien batterijen meeneem, als ik écht de was ga doen. Dat vrolijke flirten met elkaar nemen we mee naar de momenten dat het wel lukt. Als een megalang voorspel, maar dan in etappes.
Hebben we een echte penetratie-vrijpartij, dan begint dat meestal met uitgebreid ’s ochtends knuffelen in bed. Ik spreek gewoon uit wat ik graag zou willen doen of wat ik nodig heb. Dat klinkt plastisch, maar dat kan je ook fluisteren, dat maakt het al spannender. We pakken er attributen bij, maar soms zijn alleen vingers genoeg. We krijgen allebei eigenlijk wel een orgasme.
We zijn tijdens het seksen altijd waakzaam vanwege onze zoon, dat zit inmiddels in ons systeem, maar we kunnen wel genieten. En als dat niet lukt, is dat ook best. Dan praten we daarover of lossen het handmatig op. We zijn in een kwartiertje klaar. We slapen praktisch naakt, dus we hoeven elkaar niet uit te kleden. Dat scheelt weer tijd.
Heel af en toe zoeken we bewust wat extra spanning op. Bijvoorbeeld als mijn moeder beneden is om op de kinderen te passen en in de huishouding te helpen; dan piepen wij er even samen tussenuit. Of ik ga zelf snel naar bed om te masturberen en app mijn man dat hij boven moet komen. Verzint hij als excuus voor mijn moeder dat hij even moet helpen met dekbedden en lakens opvouwen haha.”
Dit artikel stond eerder in Kek Mama.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
