Beeld: Getty Images
Charlotte (48) vond tussen de lockdowns door kans om te daten. De huidhonger die ze sinds de dood van haar man voelde, moest gestild worden.
Charlotte (48), weduwe, moeder van drie kinderen: “Huidhonger is een begrip dat ineens opdook tijdens de coronapandemie, maar dat onder weduwen al lang bekend is. De sterke drang naar fysiek contact: aangeraakt en begeerd willen worden, zoenen en knuffelen. Veel vrouwen die hun man zijn verloren, kennen dezelfde behoefte, zonder dat ze per se meteen een nieuwe partner willen.
Bij mij overleed drieënhalf jaar geleden mijn man Frank plotseling aan een hartstilstand. Hij viel letterlijk dood neer. Direct kwam er ontzettend veel op me af. Ik moest een begrafenis regelen, een bedrijf verkopen en onze drie kinderen opvangen. De oudste ging net naar de brugklas, de jongste was pas zeven. Tijd om zelf te rouwen was er amper, terwijl ik wel veel verdriet had. Frank en ik hadden een gelukkig huwelijk gekend. Zijn dood kwam echt als donderslag.
Al snel kampte ik met die enorme huidhonger. Ik ben altijd dol op seks geweest. Frank en ik vreeën eens per week en waren echt gek op elkaar. Ik miste het lijfelijk contact. Afgezien van mijn kinderen raakte niemand me meer aan. Ik wilde niet voor altijd alleen blijven, maar voor nu was het goed. Energie om actief op zoek te gaan naar een man had ik niet en bovendien vond ik daten veel te ingewikkeld met drie kinderen.
Tijdens de eerste lockdown, toen we eigenlijk verplicht binnen moesten blijven, vloog het me aan. Ik was nu drie jaar weduwe. Zou dit mijn lot zijn? Voor altijd in mijn uppie? Die gedachte leek me vreselijk. Ik was nog geen vijftig, veel te jong om de rest van mijn leven alleen te blijven. Op aanraden van een vriendin schreef ik me in op datingapps Happn en Tinder. Een echte vleeskeuring, maar eigenlijk precies hetzelfde als wat je normaal in de kroeg doet. Dan beoordeel je iemand ook op uiterlijk.
Het voordeel is dat je door foto’s te selecteren en vooraf te chatten of te bellen al een duidelijke schifting kan maken. Zo kon ik voor de date de lollige Prins Carnaval direct afserveren en gaan voor de betrouwbare labrador-man – met wie het uiteindelijk niks werd, omdat we geen klik voelden. Maar toch, het was lekker eindelijk weer eens romantisch te eten met iemand van mijn eigen leeftijd.
Sven was de eerste man met wie ik weer seks had. Type snelle, geslaagde zakenman. Tijdens onze date op het strand hing er een erotische spanning in de lucht. Ik wist meteen dat hij geen potentiële levenspartner zou zijn, daarvoor verschilden onze levensstijlen te veel. Maar in bed vlogen de stukken eraf. Ik kon de gedachte aan mijn overleden man makkelijk loslaten en mezelf ook helemaal laten gaan. Met Sven sprak ik onder schooltijd af of ik fakete een afspraak met een vriendin. Het begon de jongste op te vallen: ‘Ga je nu alweer naar tante Sandra?’
Na een maand of drie stopten we met onze seks-escapades. Sven was leuk, maar geen vent met wie ik oud kon worden. Ik ging weer terug naar het swipen op Tinder. Het contact smaakte naar meer en ik wilde dolgraag dat er weer iemand zou zijn die veel van mij zou houden en ik van hem. Frank had mij altijd geadoreerd. Dat wilde ik weer.
Ik werd afgelopen nazomer op mijn wenken bediend in de vorm van Olivier. Een heerlijke stoere vent. Tikje brutaal, maar charmant en respectvol. Vanaf dag één zaten we op dezelfde lijn. Onze levens kwamen overeen: hij is net als ik zzp’er en was weliswaar gescheiden, maar zorgde in co-ouderschap voor zijn kinderen, in dezelfde leeftijd als die van mij. We pakten het voorzichtig aan: een keer koffie drinken, een keer lunchen plus een voorzichtig kusje op de mond en een keer wijntjes op het terras, waarbij we elkaar als verliefde pubers zaten te zoenen.
Pas op de vierde date hadden we voor het eerst seks. En wat voor seks! Ik heb heel wat kerels versleten in mijn puberteit, maar deze passie en vurigheid kende ik nog niet. Misschien omdat ik inmiddels wat ouder ben en mezelf meer durf te laten gaan? In elk geval is er ook een diepe aantrekkingskracht tussen ons. Olivier is bijna vijftig, maar beschikt over een goed uithoudingsvermogen en weet precies wat ik fijn vind, zonder dat ik dat hoef te zeggen.
In het begin sneakte ik naar buiten om de hond uit te laten als Olivier belde en verzon ik smoezen hem te kunnen zien. Inmiddels weten mijn kinderen dat ik iemand vast zie met wie ik het fijn heb. Ze kennen Olivier nog niet persoonlijk, ik begrijp dat kennismaken met mama’s vriend moeilijk is. Ze zijn uitermate loyaal naar hun vader. Ik heb uitgelegd dat ik papa nooit zal vergeten en Olivier geen vervanging van hem is, maar dat je meerdere mensen lief kan vinden. Olivier en ik overhaasten niks. De bedoeling is om samen oud te worden, dus we nemen echt de tijd alle kinderen te laten wennen aan het idee.
Tot die tijd proberen we zoveel mogelijk van elkaar te genieten op momenten dat het kan. Gemiddeld zo’n drie dagen in de week. Ik spreek nog steeds graag onder schooltijd af, of als de kinderen bij een vriendje zijn. Leuke lingerie aan, soms een bustier en jarretels en hup in de auto naar Olivier. Ook hij kan zijn eigen werktijd indelen, dat scheelt.
Door de coronamaatregelen konden we in het begin van onze relatie amper de deur uit, daardoor deden we haast niets anders dan in bed liggen en met elkaar vrijen. Nog steeds een hobby. We doen het soms rustig drie keer op een dag of dagdeel. Dan zeggen we lachend tegen elkaar: ‘Wat kunnen we dit toch goed hè? Het past allemaal precies!’ Tussen de vrijpartijen door liggen we heel intiem tegen elkaar aan en hebben daardoor de fijnste gesprekken. Ik vind hem met de dag leuker worden.”
Marianne (35) is moeder van Anouk (12) en Glennis (10). In de zomer van 2013 overleed haar man Hans tijdens hun vakantie in Frankrijk. Ze waren toen achttien jaar samen. Je leest het verhaal hier.
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
Actrice Anouk Maas kruipt dit jaar in de huid van Maria Magdalena in The Passion 2026. Voor Maas voelt deze rol extra speciaal. Het komt in een periode waarin haar leven flink is veranderd.
Noëlle en haar vriend Ferri verwachten in september hun eerste baby. Dat klinkt in eerste instantie niet als wereldnieuws, alleen Noëlle is zelf niet zwanger, maar haar moeder Angela wel.
