Beeld: Canva
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Yonna, die haar zus een slechte moeder vindt.
Yonna*, getrouwd met haar high school sweetheart, moeder van 2 kinderen (4 en 1): “Hoe vertel je nou aan je zus dat je denkt dat ze haar kinderen verpest? Het antwoord is… niet. Vrees ik. Ik zit hier al jaren zo enorm mee in mijn maag, maar ik kan me geen enkele manier indenken hoe ik hierover met haar kan praten zonder onze band in gevaar te brengen.
Ik vind mijn zus gewoon echt een slechte moeder. Al vanaf begin af aan eigenlijk, toen ze zwanger was al. Mijn zus is ook nooit een moederlijk type geweest eigenlijk. Ik denk dat ze kinderen heeft gekregen, omdat ze er nooit bij stil heeft gestaan dat het niet hoeft. Niet omdat ze het echt heel graag wilde. Toen ze zwanger was van de eerste, nam ze af en toe gewoon een glas wijn, want ‘wat kon dat nou kwaad?’
Ik ben compleet tegenovergesteld. Ik ben al sinds mijn zeventiende samen met mijn vriend, we zijn getrouwd, we hebben een hond, we kochten een huis en toen mijn eierstokken er zowat uit klepperden, was ik gelukkig algauw zwanger en inmiddels zijn we gezegend met twee gezonde kinderen. Heel burgerlijk, kneuterig, huisje-boompje-beestje, maar ik zou het niet anders willen.
Ik heb me enorm verdiept in opvoeding – ik ben ook pedagoog, dat helpt natuurlijk – van kinderen, lees me overal over in, ik ben altijd bezig met hoe we dingen beter, fijner, leuker en prettiger kunnen maken voor onze kinderen. Daarmee vaak ook voor onszelf, maar het geluk van de kinderen gaat voor. Dat is iets waar mijn zus het totaal niet mee eens is.
Zij snauwt, schreeuwt, straft, zucht, scheldt en rolt met haar ogen, bijna continu, als het om haar kinderen gaat. Ze lijkt ze gewoon continu irritant te vinden. Ze besteedt zo min mogelijk aandacht aan ze, ze zitten de hele dag achter de tv of de tablet. De kinderen worden ook niet echt opgevoed, waardoor ze vaak vervelend gedrag vertonen. Ik voel me zo rot voor haar kinderen. Door hen constant op die manier te benaderen en op te voeden met dit voorbeeld, kan ik me niet voorstellen dat haar kinderen opgroeien tot mentaal gezonde, weldenkende volwassenen. Ik vind eigenlijk gewoon dat mijn zus haar kinderen verpest.
Dat is heel naar om te zeggen, maar wel de waarheid. En ik zou het zo graag eens met haar willen bespreken, maar hoe doe je dat? Je kunt zoiets niet aankaarten zonder dat duidelijk wordt dat je vindt dat de ander het niet goed doet. En niets zo’n gevoelig onderwerp als de opvoeding van kinderen. Ik zou het vreselijk vinden als iemand mij zou aanspreken op mijn opvoeding, ook al sta ik er zelf helemaal achter.
Het verpest ook de band die ik met mijn zus heb. We hebben altijd een goede band gehad, we kunnen erg lachen samen, maar ik kan er gewoon niet tegen hoe ze omgaat met haar kinderen. En aangezien die kinderen er of bij zijn, of ter sprake komen, merk ik dat ik haar uit de weg ga. Ik wil echt de confrontatie vermijden, maar ik wil ook niet de hele tijd haar gesnauw aanhoren. Ik weet eigenlijk gewoon niet wat ik moet doen…”
Elvira wil ook iets opbiechten: sinds ze moeder is, heeft ze steeds meer moeite heeft met de vriendschap met haar beste vriendin. Je leest het hier.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Het is belangrijk dat je kind leert zijn of haar grenzen aan te geven. Hier 5 zinnen die je kind helpen om voor zichzelf op te komen.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
