Beeld: Getty Images
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Mirna (34) haar gedachten en gevoel over een dilemma. Haar zesjarige dochter is als enige niet uitgenodigd voor een kinderfeestje. En dat komt hard aan.
Mirna: “Mijn altijd vrolijke dochter Emma kwam vorige week verdrietig uit school. Ik zag het meteen aan haar gezichtje. ‘Wat is er, lieverd?’ vroeg ik, terwijl ik me schrap zette voor een mogelijke ruzie met een klasgenootje of een gesneuveld knutselwerkje. Maar wat ze toen zei, brak mijn moederhart in duizend stukjes.
‘Ik ben de enige uit de klas die niet is uitgenodigd op het feestje van Sophie.’ Bam. Ik voelde mijn maag samentrekken en probeerde haar tranen weg te vegen, maar ondertussen moest ik zelf knipperen om mijn eigen ogen droog te houden. Hoe kon dit gebeuren? Emma is een vrolijk, lief kind dat altijd enthousiast zwaait naar iedereen in de klas. Oké, ze is misschien niet de luidruchtigste of het middelpunt van de groep, maar ze is ook geen buitenbeentje.
Die avond lag ik wakker in bed. Wat moest ik hiermee? Een deel van mij wilde meteen Sophie’s moeder appen en het haar haarfijn uitleggen: ‘Hoi, wist je dat deze actie mijn kind een levenslang trauma bezorgt?’ Maar ja, dat doe je natuurlijk niet. Of wel?
Emma blijft ondertussen hartverscheurend lief in haar verdriet. Ze heeft het er niet continu over, maar af en toe zegt ze dingen als: ‘Misschien vindt Sophie mij niet aardig genoeg.’ En weet je wat het ergste is? Ik weet niet wat ik daarop moet zeggen. Want ik wéét dat het waarschijnlijk gewoon een ongelukkige keuze was van Sophies ouders en dat dit niets zegt over Emma. Maar probeer dat maar eens uit te leggen aan een zesjarige.
Om haar op te vrolijken heb ik voorgesteld om samen een bioscoopmiddagje te plannen of een taart te bakken. Ze vond het leuk, maar ik zie dat het haar niet écht helpt. En ondertussen blijf ik worstelen met mijn eigen gedachten. Moet ik het laten gaan? Het is tenslotte ‘maar’ een kinderfeestje, toch? Of moet ik iets doen? Want voor kids is een kinderfeestje juist hun wereld. Ik wil haar leren dat het oké is om soms teleurgesteld te zijn, maar ik wil haar ook beschermen tegen dit soort pijn. Wat zouden jullie doen? Hebben jullie dit ook meegemaakt en hoe gingen jullie daarmee om?
Dat kinderfeestjes soms vraagtekens oproepen kan Saïda beamen. Haar zoontje kwam namelijk thuis met een huisdier dat hij gewonnen had op een kinderverjaardag. Lees hier meer over haar bizarre ervaring.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
