Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Claartje (23) geeft les aan groep 7.
Lees verder onder de advertentie
Donderdagmiddag, de pauze is afgelopen. Als ik naar mijn klas loop hoor ik verontrustende geluiden. Gegil, geschreeuw. Binnen heerst een spektakel. Beer (10) heeft Sep (10) met zijn hoofd vastgeklemd onder zijn linkerarm. Met zijn rechterhand beukt hij Sep op het hoofd. Zijn klasgenoten kijken joelend toe. Ik roep: “Stop Beer!” maar Beer gaat door.
Lees verder onder de advertentie
Net van de pabo
Ik ben een groentje, kom net van de pabo. Tot nu toe ging het lesgeven best goed, maar hier heb ik geen antwoord op. In mijn onmacht doe ik iets wat niet kan: ik geef Beer een tik op zijn hoofd. Hij laat Sep meteen los, die vervolgens als een marionet op de grond valt. Beer roept: “Ze slaat me!” De klas, in koor: “Ze slaat hem!” Ik roep: “We gaan beginnen met de les!” Niemand luistert.
Ik weet maar één oplossing: wegrennen. En wel naar mijn ervaren collega Fatima, een klas verderop. “Zoiets hebben we allemaal meegemaakt”, zegt Fatima. “Nu moet je er staan. Kinderen willen leiding. Wil je dat ik even meeloop?” “Ja”, knik ik. Ik kan wel huilen. Onderweg raadt Fatima me aan mijn foutje met Beers moeder te bespreken als ze hem op komt halen.
Lees verder onder de advertentie
Leiding geven
In mijn klas is het nog steeds kermis. Iedereen zit te kletsen en te gillen. Sep is opgekrabbeld en doet mee. Net als Beer. Maar als Fatima in haar handen klapt gebeurt er een wonder: er valt een stilte. “Jullie gaan nu naar juf Claartje luisteren”, zegt Fatima. “Wie dat niet doet, krijgt strafwerk.” Ik zeg: “Jongens, ik heb een fout gemaakt. Ik bied mijn excuses aan aan Beer. Hoewel ik hem wel strafwerk geef. Want wat hij deed kon niet. Beer, vanmiddag praat ik met jou en je moeder over wat er gebeurd is. Nu gaan we rekenen.”
Fatima vertrekt met een goedkeurende knipoog naar mij. Iedereen gaat aan de slag. Beer voorop. Hij rekent dat het een lieve lust is. Zijn ouders zijn streng. Misschien komt het daardoor dat hij nu zo mak is.
’s Middags spreek ik hem en zijn moeder Ciska. Ik begin met te erkennen dat ik de plank mis heb geslagen. Letterlijk. “Hoe kwam dat dan, je slaat toch niet zomaar een leerling? Wat had Beer gedaan?” vraagt Ciska. “Niks, mama”, zegt Beer. Hij ziet knalrood. Hij weet dat hij jokt en dat vindt hij niet leuk, realiseer ik me. “Beer, ik ken jou als een bloedeerlijke jongen”, zeg ik. “Wil je nu echt vertellen wat er gebeurd is?”
Als hij dat vervolgens doet, groeit mijn respect voor hem. Hij zegt dat hij Sep hard geslagen heeft. En dat hij niet naar mij luisterde toen ik “Stop!” zei. “Wat ben jij een stommeling, Beer”, zegt Ciska. “Wacht maar tot je vader dit hoort.” Dan vertelt Beer ook iets wat ik niet wist: dat Sep krassen had gezet in Beers schrift. Ik spring voor Beer in de bres: “Ciska, hij is geen stommeling. Het is dapper dat hij het eerlijk vertelt. Ik geef hem wel strafwerk, daar kan ik niet omheen. Maar ik zat ook fout. Ik had nooit die tik moeten geven.”
Ciska’s blik wordt zachter. Als ze met Beer de klas uit loopt zie ik voldaan dat ze haar arm om Beer heen slaat. Ik schat in dat Beer een maatje van me wordt. En ik ga Fatima bedanken omdat ze me heeft geleerd hoe je met een op hol geslagen klas omspringt. Ook als je net van de pabo komt.
Dit artikel staat in Kek Mama 05-2022.Meer verhalen van De juf? Lees hier de eerdere afleveringen.
Denise (45) had een relatie met een twaalf jaar jongere man toen ze op haar 38ste werd overvallen door een niet te stuiten kinderwens. Inmiddels is dochter Isabeau zes. Ze ziet haar vader één zondag per maand.
Olympisch schaatskampioen Irene Schouten werd een half jaar geleden moeder van haar zoontje Dirk. Inmiddels zit ze op een roze wolk, maar haar zwangerschap was allesbehalve rooskleurig.
Vriendschap en opvoeden: twee onderwerpen waar je maar beter een beetje soepel in kunt zijn. Want iedereen doet het anders – en dat is helemaal oké. Toch? Totdat blijkt dat jouw beste vriendin er stiekem heel anders over denkt…
In het televisieprogramma De Klassenavond doet Erwin een aangrijpend verhaal over zijn dochter, die hij al twaalf jaar niet meer heeft gezien. In gesprek met presentator Rob Kamphues vertelt hij openhartig over het gemis en de pijn die hij dagelijks voelt.
Van gymtassen inpakken tot zwemlessen plannen, van BSO-schema’s tot traktaties regelen: het loopt allemaal via jouw hoofd. En nu blijkt uit onderzoek dat al die mentale to-do’s niet alleen jouw brein bezetten — maar ook je relatie beschadigen.
Soms kunnen leraren niet helemaal eerlijk zijn tegen ouders. Beleefdheid en professionaliteit gaan nu eenmaal voor — en dus zeggen ze op het rapport dat je kind een “sociale persoonlijkheid” heeft, terwijl ze bedoelen dat hij of zij de hele dag door kletst.