Elke week vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Lauren (25) geeft les aan Joes (7) in groep 4.
“Taalles. Stilte. De kinderen schrijven een opstel. Opeens gilt Joes (7): “HOU OP! IK VIND JOU STOM!” Zijn buurvrouw Noor heeft hem geschopt onder de tafel, zag ik toevallig. Joes heeft een milde vorm van autisme. Daardoor bezorgen onverwachte dingen hem woede-uitbarstingen. Nu is hij boos op Noor en meteen op de hele wereld.
Hij staat op, pakt zijn spullen en loopt naar de deur. “Ik ga naar huis”, roept hij. Hij is ontzettend schattig zo, met zijn rugzakje met hondjesprint, stiekem kan ik hem opvreten. Maar dat is niet de bedoeling. Ik loop naar hem toe en pak hem zachtjes vast. “Wat is er met jou?” vraag ik. “Ik ben over mijn toeren!” zegt hij. Ik ben verbaasd over deze woordenschat. “Weet je wat dat betekent?” zeg ik. “Nee”, zegt hij. Blijkbaar heeft hij het thuis opgepikt.
Het doet me denken aan iets wat ik op de pabo leerde: dat kinderemoties te vergelijken zijn met de toeren bij een auto. Als de toeren te hoog zijn gaat een auto kapot. Kinderen kunnen dan niet meer goed nadenken.
Ik krijg een lumineus idee. “Joes, we gaan een toerenteller maken. Speciaal voor jou”, zeg ik. Joes kijkt geïnteresseerd. De andere kinderen ook. Ik pak een stuk karton uit de kast van de knutselles, knip er een halve cirkel uit en verf de linkerhelft groen, de rechterhelft vanaf het midden voor een stuk rood, en helemaal rechts een stukje paars. Dan knip ik een pijl uit die ik in het midden bevestig, zodat hij beweegbaar is. Het geheel doet denken aan het dashboard van een auto.
Ik zeg tegen Joes: “Als je je rustig voelt, draaien je toeren langzaam. Dan zet je de pijl op groen. Zo.” Ik doe het voor. “Als je boos wordt gaan je toeren omhoog, dan draai je de pijl naar het rode stuk.” Ik schuif de pijl naar rechts. “Als je een beetje boos bent, zet je hem vlak bij het midden, maar hoe bozer je wordt, hoe verder hij naar rechts moet. En als je heel erg boos wordt, zoals nu, komt hij in het paars terecht. Dan ben je over je toeren en dan kun je niet meer goed nadenken. Dan moet je naar mij toe komen en dan gaan we even rustig praten tot het over is en de pijl weer naar groen kan. Leg hem maar op je tafel en houd hem goed bij.”
Joes neemt mijn knutselwerkje dankbaar aan. Hij is rustig nu. “Je pijl kan naar groen, Joes”, zeg ik. Noor steekt haar vinger op. “Mag ik ook een toerenteller, juf?” vraagt ze. “Weet je wat, we gaan er allemaal een maken bij de knutselles”, zeg ik. Zo gezegd, zo gedaan. Ik help iedereen de pijlen te bevestigen, die zijn het moeilijkst.
Nu hebben al mijn leerlingen een toerenteller op hun bureau liggen. Ze houden hem nauwkeurig bij. Ik loop er af en toe langs om te kijken hoe hun pet staat. Joes’ teller staat al weken niet meer op paars.
Dit artikel staat in Kek Mama 16-2020.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Iris, die ineens zeker weet dat haar man vreemdgaat met een collega.
Je begint vol goede moed aan een gezellig potje Mens erger je niet en een halfuur later ligt er iemand mokkend onder tafel. Of wordt er ineens héél kritisch gekeken of papa zich eigenlijk wel aan de regels houdt. Herkenbaar?
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.