Je hebt soms van die momenten in het moederschap waarop het even he-le-maal misgaat.
Esmeralda (40), moeder van Elske en Amelia (8) en Jelmer (1):
“Op het schoolplein telde ik zeven meisjes, terwijl ik toch zeker dacht te weten dat we slechts zes uitnodigingen hadden verstuurd. Het was het verjaarspartijtje van mijn dochter Elske. De tweeling was in januari zeven geworden, maar vanwege de lockdown en het weer hadden we het verplaatst naar de zomer. Ik had een springkussen en opblaaszwembad op het grasveld gezet en iedereen opgedragen zwemkleding mee te nemen.
Elske en Amelia zitten in verschillende klassen, ze mochten apart een feest geven en ieder zes kinderen vragen. Ik zag er nu één meer. Dat klopte niet. Maar Elske en haar vriendinnen beweerden hyper en uitgelaten dat ze allemaal een kaartje hadden gehad. ‘Echt iedereen, mama. Heus.’
Blijkbaar had ik een vergissing begaan onder invloed van mijn post-zwangerschapshormonen. Ik was drie maanden ervoor bevallen van Jelmer en in mijn hoofd was het nogal chaotisch. Ik wist echt niet meer welke namen we wel of niet hadden geïnviteerd.
Argeloos nam ik alle kinderen mee naar huis en gaf ze taart. Ik had natuurlijk alarm moeten slaan toen bleek dat één meisje, Roos, geen cadeau en geen badkleding bij zich had, maar ik vond het eerder sneu dan gek. Ik pakte snel een cadeautje uit onze voorraad en een reservezwempak van de meisjes.
Pas toen ik na een halfuur paniekerig door school werd gebeld omdat er een meisje uit de klas van Elske ‘zoek’ was, ging er een bel rinkelen. Ik kon wel door de grond zakken toen ik aan juf moest bekennen dat het verloren kind bij mij in het zwembad lag. Ik vond het vreselijk voor haar moeder, die zat helemaal in de stress op haar werk.
Achteraf bleek dat Elske dondersgoed wist dat we Roos niet hadden uitgenodigd. De kleine slimmerik vond dat zo zielig voor haar, dat ze een plannetje had bedacht om haar mee te smokkelen. En deze mama was daar helemaal ingetrapt.”
Dit artikel staat in de Kek Mama Zomerspecial 2022.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
