Beeld: Getty Images
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging.
Laura (32), moeder van Anna (12):
“Op een zonnige vrije dag ging ik echt op voor de Perfect Mom-award. Anna was destijds vijf en we waren van de kinderboerderij naar de speeltuin gegaan, daarna gestopt bij de ijssalon en op weg naar huis langs opa en oma geweest. Thuis at ze zonder gedoe de gezonde maaltijd op die ik in elkaar had geflanst, omdat ik beloofd had dat ze daarna nog buiten mocht spelen.
Terwijl Anna op het plein ‘landje veroveren’ speelde met de buurjongetjes, ruimde ik de vaatwasser in. Door de openstaande voordeur hoorde ik haar gieren van het lachen. Ik zakte met mijn wel verdiende kopje koffie onderuit in een tuinstoel. Dit was een dag met een gouden randje, dacht ik nog.
Helaas, een paar seconden later hoor ik een ijselijke gil, gevolgd door wild gekrijs. Duidelijk mijn dochter. Ik rende naar buiten, waar Anna op de grond zat te schreeuwen. Wat ik ook zei, ik kreeg er geen zinnig woord uit. Ik tilde haar op, maar ze leek een op hol geslagen hyena.
“Een paar seconden later hoor ik een ijselijke gil, gevolgd door wild gekrijs”
Uiteindelijk wees ze naar haar pols, waar ik een ieniemienie wondje constateerde. Ik dacht dat ze zich aanstelde en vroeg of ze alsjeblieft wilde stoppen met dat idiote krijsen, een beetje koelen zou vast helpen. Ik hield haar pols onder de kraan, maar ze bleef huilen. Lichtelijk geïrriteerd probeerde ik een pleister uit de kast achter mij te pakken. Maar toen ik me weer omdraaide, zag ik een enorme zwelling. Dit was foute boel. We moesten direct door naar de spoedpost.
Lees ook – Dít hoort in een EHBO-doos voor kinderen >
Drie uur later had ze haar arm tot haar oksel in het gips. De doktersassistente had bij het aanmelden nog lachend gezegd dat je geen arts hoefde te zijn om te zien dat dit gebroken was. Fijn. Die opmerking had ik echt nodig om me nog rotter te voelen. Om mijn schuldgevoel af te kopen, stapten we voor de tweede keer die dag bij de ijssalon binnen. De eigenaar snapte me meteen, toen ik zei ‘doe maar de grootste’, daarbij wijzend op de gipsen arm van mijn arme meisje.”
Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Je herkent het meteen: sommige oma’s zijn een soort magneet voor hun kleinkinderen. Je hoeft als moeder nauwelijks te vragen of ze mee wille en ze staan al met hun jas aan bij de deur. Niet alleen omdat oma lief is, maar omdat het bij haar altijd gezellig, actief en verrassend is. Deze oma’s hebben […]
Bo staat net ongelofelijk lekker te zoenen in het schoonmaakhok op school, met een leuke vader van het schoolplein, als ze ineens een kinderstemmetje hoort.
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
De familie Bellinga zorgt opnieuw voor ophef. Tijdens hun reis door Zuid-Afrika plaatsen ze een video waarin ze een sloppenwijk bezoeken, waarbij een opmerking over de kinderen daar bij veel kijkers verkeerd valt.
Wat begon als een spannende zoektocht naar de liefde op tv, eindigt nu in een echt boeren-babyverhaal. Kijkers leefden massaal mee met Simone en boer Roel, en hoewel het in het programma geen klassiek sprookjeseinde leek te krijgen, bleek de liefde juist ná de camera’s pas echt te bloeien.
Wil jij de schermtijd van je kinderen flink inperken? Volgens onderzoekers kun je je dan het beste focussen op je jongste kind.