Lucinda (38) belandde tijdens haar romantische vakantie plotseling tussen de pakken en cocktailjurkjes. “De ober schonk ons zonder te vragen een glas Pouilly-Fumé in. Maar dit was toch niet het arrangement waar wij voor gingen?”
“Het was onze romantische getaway. Doen we twee keer per jaar, mijn man Sam en ik. Kinderen naar opa en oma, en wij weer even man en vrouw, in plaats van altijd maar papa en mama. We maken er graag werk van: comfortabel hotel, knusse setting, en vooral geen gezinnen om ons heen.
We boekten een hotel aan de Amalfi-kust. Niet goedkoop, maar dat weet je als je naar die omgeving gaat. Bovendien: we werkten er het hele jaar hard voor, en onze liefde was wat waard. Het diner begon om zeven uur, vertelde de receptioniste toen we incheckten: we konden zo aanschuiven, met ons halfpension-arrangement.
Sam en ik maakten een boottocht, vreeën rozig van de zon op onze hotelkamer, en fristen ons verliefd op voor het avondeten. In een fladderjurkje, hongerig, stapte ik daarna het dakterras van het hotel op. Daar schrok ik me te pletter. Ik was wel héél erg underdressed, tussen de pakken en cocktailjurkjes. En de lange tafel, het uitzicht… zo chic had ik het nog nooit gezien. Konden we dit wel betalen?
Verbouwereerd pakten Sam en ik een glas champagne aan dat de ober ons aanbood. Tjonge, wenkten we naar elkaar, dit adres moesten we onthouden. De overige gasten knikten vriendelijk naar ons, toen we plaatsnamen op de meest rechtste stoelen aan tafel. Zo te horen kwamen ze uit alle windstreken. Ik genoot van de sfeer. Van de openheid en gezelligheid: iedereen kletste met elkaar.
Toen het voorgerecht op tafel kwam, maakte een lichte onrust zich van me meester. Dit was culinair sterrenniveau; dát hadden we toch niet geboekt? Ongevraagd schonk de ober ons een glas Pouilly-Fumé in, terwijl ik Sam een angstige blik toewierp. Dit kon nooit kloppen.
Ongemakkelijk vervolgden we ons diner, tot tijdens het toetje een tafelgast zich naar me toe boog, en vroeg: ‘Which division are you from?‘ Eh, division? O god. Opeens viel het kwartje. Bij Sam blijkbaar ook, die proestend bijna zijn dessertwijn over tafel spuugde: we waren aangeschoven bij een zakendiner. ‘Communications‘, blufte ik, at met stalen gezicht mijn toetje op, en maakte me gierend van de lach met Sam uit de voeten.
‘Excuse me, Miss‘, snikte Sam vervolgens bij de receptie, ‘can you tell us where we can have our diner?‘
‘On the first floor, Sir‘, antwoordde de receptioniste. ‘The rooftop is reserved for business guests only.‘”
Ook Ayla wist niet wat haar overkwam tijdens haar vakantie: “We renden met onze oranje reddingsvesten door het verlaten cruiseschip.” Je leest het hier.
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
