Sommige moeders gebruiken geen kinderwagen of buggy, maar nemen hun kind gewoon, hup, mee op hun rug in de draagdoek. Zoals Brigitte Burgemeestre (35), getrouwd met Maarten en moeder van Koos (6), Rolf (3) en Daphne (10 maanden).
Lees verder onder de advertentie
“Koos van zes zit niet zo vaak meer in de draagdoek, maar als-ie moe is slinger ik hem zo op mijn rug. De jongste twee neem ik altijd mee in de draagdoek – soms zelfs tegelijk. ‘Je moeder lijkt wel een pakezel’, zei de juf tegen mijn oudste.
Lees verder onder de advertentie
Enthousiaste dragers
Koos had als baby last van krampjes. Zodra ik hem neerlegde, begon hij te brullen. Maarten en ik liepen urenlang rondjes met hem op de arm. Op een online forum las ik over draagdoeken. Een groot succes: Koos sliep zodra ik hem in een draagdoek deed. Had ik eindelijk mijn handen vrij om de was te doen of in een saus te roeren. Ook Maarten is een enthousiaste drager. Hij heeft maar één voorwaarde: geen roze doek als hij de jongens draagt.
Lees verder onder de advertentie
Klungelen in het begin
Mijn familie is Indonesisch; in die cultuur worden baby’s ook gedragen. Mijn oma droeg mijn vader ook toen hij klein was. Mensen vragen altijd of het ingewikkeld is ’m te knopen. Dat valt reuze mee. Natuurlijk klungelden we in het begin met het omdoen van die dingen. Zes jaar geleden kreeg je alleen een boekje met een paar plaatjes en had je nog geen professionele YouTube-filmpjes. Ach, het ene stel zet een Ikeakast in elkaar, wij oefenden met knopen.
Lees verder onder de advertentie
Geen kinderwagen nodig
Onze super-de-luxe kinderwagen staat stof te happen op de zolder van mijn ouders. Je tilt je een breuk aan dat ding. Dan draag ik liever twee kinderen op mijn rug en buik. Die zitten zó dicht tegen je aan dat het gewicht goed is verdeeld en je geen last krijgt van je rug. Het scheelt ook bij het boodschappen doen: er is weer ruimte in de kofferbak.”
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Soms doet je kind met de beste bedoelingen iets wat toch misschien niet helemaal het gewenste effect heeft. Zoals Zeyneps dochter. Die auto’s waste met een schuurspons. En zand.