redits: BNNVARA / Mediawan Skyhigh
Yaslin is twintig als ze ontdekt dat ze zwanger is. Extra onverwacht: ze kent haar vriend René, die op dat moment dertig is, pas twee weken. Toch besluiten ze samen voor hun kindje te gaan. Inmiddels is Yaslin 21, is zoontje Noud zeven maanden en is haar verhaal te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik, waarin ze wordt bijgestaan door Dyantha Brooks.
“Dat ik zwanger was, zag ik totaal niet aankomen. Ik gebruikte anticonceptie en deed eigenlijk alleen voor de zekerheid regelmatig een zwangerschapstest. Anticonceptie is nooit honderd procent veilig. Dus ik testte sowieso twee keer in de maand.
De avond ervoor had ik bij een vriendin thuis wat gedronken en ik bleef daar slapen. De volgende ochtend bleek zij nog een zwangerschapstest in huis te hebben. Ik dacht: waarom niet? Er komt toch niks uit. Het was gewoon echt meer van: yolo, gewoon een test doen en kijken wat eruit komt.
Maar binnen een minuut stond er een dikke rode streep. Mijn vriendin heeft toen haar zus gebeld, omdat zij nog een test had liggen waarop je ook kon zien hoelang je ongeveer zwanger was. We zijn naar haar toe gegaan en daar heb ik opnieuw een test gedaan. Binnen twee minuten stond er gewoon echt dat ik zwanger was. Eén tot twee weken.”
Yaslin kreeg paniek. “Mijn eerste gedachte was echt: wat de fuck, wat moet ik nu doen? René en ik waren pas twee weken samen en we kenden elkaar überhaupt nog niet veel langer. Mijn vriendin was juist meteen heel enthousiast. Zij zei tegen mij: ‘Je bent zwanger, je moet het echt houden en je wordt moeder.’ Maar zelf wist ik nog niet zo goed wat ik met de situatie aan moest. René wist op dat moment natuurlijk ook nog van niks.”
Yaslin had voordat ze zwanger werd wel al nagedacht over wat ze zou doen als het zou gebeuren. “Aan het begin van onze relatie had ik zelfs al tegen René gezegd: stel dat ik nu zwanger raak, dan wil ik het gewoon houden. En als jij dat niet wilt, dan doe ik het alleen. Toen het echt zover was, heb ik er natuurlijk wel over nagedacht of het handig was. Of ik het misschien weg moest laten halen. Maar ik ben echt serieus heel erg blij dat ik dat niet heb gedaan.”
Toen was het tijd om René het nieuws te vertellen. “Hij was op dat moment bij zijn moeder, dus we hebben hem naar het huis van de zus van mijn vriendin gelokt. Daar zaten mijn vriendin, haar zus en ik heel serieus in een kring op hem te wachten. Ik was denk ik bang voor de afwijzing. Dat hij toch niet met mij verder zou willen gaan of überhaupt nu al een kind met mij wilde.
Toen hij binnenkwam, hebben we hem de positieve zwangerschapstest gegeven. Hij zei: ‘Je maakt een grapje met mij. Maar ik ga eerst even roken.’ Hij liep naar buiten en even later ben ik bij hem gaan zitten. Ik zei: ‘Je wordt gewoon vader.’
We hebben eigenlijk gelijk gedacht: we gaan er gewoon voor en we kijken wel hoe het loopt in onze relatie. En als het goed gaat, is dat alleen maar mooi. Als het niet goed gaat, zoeken we daar wel een oplossing voor.”
Diezelfde dag hebben ze het aan de moeder van René verteld. “Ik zei: ‘Ik moet je eigenlijk even wat vertellen.’ Toen zei ze: ‘Je bent zwanger.’ Waarop ik zei: ‘Nou, ik weet niet hoe je erbij komt, maar het is nog waar ook.’ Toen ben ik in tranen uitgebarsten. Ze schrok er wel van dat het allemaal zo snel ging, maar ze was vooral heel blij.
Die avond hebben we het aan mijn eigen moeder verteld. Ik had haar met een smoesje uitgenodigd bij de moeder van René. Daar heb ik haar een ingepakt pakketje gegeven met de positieve zwangerschapstest en een rompertje. Toen keek ze me echt aan van: ben je zwanger?
Mijn moeder en ik hebben niet altijd een makkelijke relatie gehad, maar ze reageerde gelukkig positief. Ze vond het wel snel, maar zei dat het mijn eigen keuze was en dat zij daar niks over te zeggen had. Daar ben ik wel blij mee. De rest van onze omgeving reageerde eigenlijk ook vooral positief. Mijn vrienden moesten wel even wennen aan het leeftijdsverschil. Ik was twintig en René dertig. Maar mij maakt dat totaal niet uit.
We waren een keer in de Lidl en toen dacht een vrouw dat René mijn vader was. Toen zei ze: ‘Oh, ik dacht dat het je vader was.’ Ik zei: ‘Nee, het is mijn vriend. En daar ben ik zwanger van.’ Ik kan daar eigenlijk wel om lachen. Mij maakt het totaal niet uit.”
Omdat hun relatie nog zo nieuw was, moesten ze elkaar tijdens de zwangerschap nog helemaal leren kennen. “Ik woonde toen nog bij mijn moeder en René was zelf pas kort daarvoor verhuisd. Tijdens mijn zwangerschap probeerden we daarom ook bewust dingen samen te doen. We zijn op vakantie geweest en maakten uitstapjes. We zijn nog steeds aan het ontdekken hoe we allebei zijn.
Dat ging niet altijd zonder problemen. In het begin van onze relatie was er spanning rondom een vrouw met wie René eerder contact had gehad. Op een festival is dat helemaal uit de hand gelopen. Ik heb haar aangesproken, omdat ik vond dat ze nogal klef deed tegen René. Daarna werd ik aan mijn haren getrokken, in mijn rug en buik getrapt en in mijn gezicht geslagen. Mijn bril ging daarbij kapot.
Omdat ik zwanger was, ben ik daarna in het ziekenhuis gecontroleerd en heb ik aangifte gedaan. Maar voor mij speelde er op dat moment meer dan alleen wat er op dat festival was gebeurd. René had tegen mij gezegd dat hij geen contact meer met haar had, maar dat bleek niet te kloppen. Hij loog daarover en ik hou echt niet van mensen die liegen.
Dat heeft onze relatie wel flink onder druk gezet. We zijn zelfs een week uit elkaar geweest om na te denken over hoe we verder wilden. Uiteindelijk hebben we besloten om het toch opnieuw te proberen en het achter ons te laten. Ik vertrouw snel en ik heb mensen heel veel kansen gegeven. Dus ik dacht: ik geef hem gewoon een kans en kijk wat eruit komt.”
Aan het begin van de zwangerschap woonde Yaslin nog bij haar moeder. “Wij botsen regelmatig en na een ruzie heb ik uiteindelijk mijn spullen gepakt en ben ik bij René ingetrokken. Dat ging natuurlijk behoorlijk snel, maar ik wilde heel graag een huis en ik had het gewoon fijn met hem. De zwangerschap wilde ik rustig laten verlopen op een rustige plek. En dat was wel echt dit huis.
Die behoefte aan rust heeft ook met mijn verleden te maken. Ik heb geen makkelijke jeugd gehad. Toen ik veertien was, ben ik uit huis geplaatst. Ik heb onder andere op een crisisopvang en in een woongroep gewoond. Ik heb ook verschillende vormen van hulp gehad, waaronder EMDR en therapie.
Ik denk dat het voor mij wel een soort redding is geweest. Anders was ik misschien nog wel in een dieper gat beland. Ik ben heel blij dat het een deel is geweest dat al voorbij is. Dat ik daar nu niet meer in zit. Bij René kon ik ondertussen mijn eigen plek creëren en me voorbereiden op de komst van onze zoon.”
Tijdens de zwangerschap veranderde er ook iets in het contact met haar vader. “Ik heb hem bijna mijn hele leven nauwelijks gezien. Mijn ouders gingen al uit elkaar voordat ik geboren werd en we hebben lange tijd weinig contact gehad.
Hij zag via Facebook dat ik zwanger was. Rond kerst en oud en nieuw heb ik toen zelf weer contact met hem opgenomen. Hij is wel mijn biologische vader en ik zou wel gewoon een vader willen hebben.
Sindsdien hebben we contact gehouden en inmiddels is hij ook echt een opa voor Noud. Hij helpt ons en past soms op. Af en toe gaat Noud daarheen. Dat gaat allemaal super. En uiteindelijk begon mijn bevalling ook nog uitgerekend toen ik bij mijn vader thuis was.”
Bij de zwangerschap kwam ook een ander lichaam kijken. “Ik ben al langer onzeker over mijn uiterlijk. Vroeger ben ik onder andere gepest om mijn kleding en mijn gewicht. Vlak voordat ik zwanger werd, was ik eindelijk op een punt waarop ik me goed voelde over mijn lichaam. Ik dacht: nu zie ik er gewoon top uit. En dan word je weer zwaarder… Dat vond ik lastig. Ik keek heel anders naar mezelf. Ik voelde me minder vrouw. Ook als mensen me complimenten gaven, geloofde ik dat niet altijd. Dan dacht ik: je praat maar wat om me blij te krijgen.”
Bevalling van 38 uur
Op 21 februari begon de bevalling eerder dan verwacht. “Ik was eigenlijk pas op 2 maart uitgerekend en zou rond 39 weken worden ingeleid. Uitgerekend die dag zat ik voor het eerst bij mijn vader thuis te eten. We waren witlof aan het eten. Toen begonnen de krampen.”
Die kwamen steeds regelmatiger. “Uiteindelijk ben ik naar het ziekenhuis gebracht. Ik had toen drie centimeter ontsluiting, maar daarna gebeurde er heel lang weinig. Ik heb bijna vijf tot zes uur op drie centimeter ontsluiting gezeten. Uiteindelijk hebben ze mijn vliezen gebroken. Ik kreeg weeënopwekkers en later ook een ruggenprik.”
In totaal heeft de bevalling 38 uur geduurd. “Heel heftig. Echt heel heftig. Noud wilde niet goed draaien en op een gegeven moment was ik gewoon helemaal uitgeput. Ik heb ook gezegd: ik kan het niet. Hij moet gewoon gehaald worden. Uiteindelijk kreeg ik een knip en is Noud met behulp van een vacuümpomp geboren met 38 weken en vijf dagen. Ik heb nog steeds momenten dat ik denk: heb ik dat gedaan? Ik was natuurlijk hartstikke blij toen hij er was, maar ook zo moe en uitgeput. Eigenlijk wilde ik gewoon het liefst slapen.”
“De eerste weken met Noud waren nog wel even behelpen. Onze slaapkamer werd verbouwd, dus er stond een ziekenhuisbed in de woonkamer en René heeft zes weken op de bank geslapen. Ik was vooral blij dat mijn zwangerschap voorbij was, maar ik moest natuurlijk ook wennen aan het moederschap en aan de gebroken nachten.”
De eerste vier weken heeft Yaslin borstvoeding gegeven. “Daarna ben ik overgestapt op flesvoeding. Ik merkte gewoon aan mezelf dat de borstvoeding mij te veel energie kostte. Tegelijkertijd geniet ik juist heel erg van de kleine dingen. Met je kind wandelen in de kinderwagen. En gewoon kunnen zeggen dat ik een kind heb. Dat is heel mooi.”
Inmiddels is Noud zeven maanden. “We vinden steeds meer ons ritme. René werkt overdag en ik heb mijn opleiding tot pedagogisch medewerker afgerond. Ik krijg nu hulp bij het zoeken naar werk. Ik maak ook weer ruimte voor dingen die ik zelf leuk vind. Ik ga af en toe naar een feest en René en ik gaan soms samen een weekendje weg. Ik ben vooral heel blij met waar ik nu sta. Ik heb een kind, ik heb een vriend, ik heb een huis. Dus het gaat allemaal gewoon echt super goed.”
Toen ik 34 weken zwanger was, werd ik via TikTok benaderd voor Vier Handen Op Eén Buik. Ik had daar bijna 23.000 volgers en deelde regelmatig video’s over mijn leven en zwangerschap.
Ik twijfelde eerst of ik mee wilde doen, vooral vanwege mijn privacy. René zag het in eerste instantie ook niet zitten om ons privéleven op televisie te delen. Uiteindelijk heeft hij toch besloten mee te doen omdat ik het graag wilde. Ik ben nu jong moeder en het is een programma voor jonge moeders. Dit maak je maar één keer in je leven mee.”
In het programma werd Yaslin gekoppeld aan Dyantha Brooks. “Ik kende haar daarvoor eigenlijk nauwelijks, maar we kregen een goede band. We hebben onder andere samen een bevalcursus gedaan en veel gesprekken gevoerd. Ook buiten de opnames hebben we contact. Ze is echt heel erg lief, heel erg open en gewoon heel sociaal. En ze heeft me echt wel met dingen geholpen en daar ben ik heel erg dankbaar voor.
We hebben bijvoorbeeld over mijn onzekerheid gepraat. Ook na de bevalling was die namelijk niet helemaal weg. Ik moest nog wennen aan hoe mijn lichaam was veranderd en bijvoorbeeld aan mijn stretchmarks. Ze heeft mij geholpen met de gedachte: wat boeit het nou wat een ander denkt? Ik herken mezelf ook wel in haar verhaal. Kijk waar zij nu staat. Ze heeft kinderen, ze heeft werk en ze doet het hartstikke goed. Dat kan ik ook gewoon.
Dat is voor mij wel belangrijk geweest, omdat ik vroeger juist vaak te horen kreeg dat ik niks kon. Ik ben niet zomaar iemand en ik ben ook niet iemand die niks kan. Wat Dyantha over het moederschap zei, is me ook bijgebleven. Je kunt het nooit helemaal goed doen, maar je doet het op je eigen manier goed. Mensen hebben toch altijd commentaar. Mijn ongezouten mening is echt: ik heb schijt aan iedereen.”
‘Vier Handen Op Eén Buik’ is vanaf maandag 5 oktober dagelijks om 19.25 uur te zien bij BNNVARA op NPO 3 en in zijn geheel te streamen op NPO Start.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Sophia moest er ook maar eens aan geloven, vond ze. Pilates. Drie maanden na haar bevalling was een goed moment. Althans, dat dacht ze van tevoren.
Een babynaam kiezen is al lastig genoeg, dus als je dé naam eenmaal hebt gevonden, wil je natuurlijk dat iedereen hem goed gebruikt. Bibi’s oma denkt daar alleen nét even anders over en noemt haar dochter al bijna drie jaar consequent bij een andere naam.
Een drukke agenda, veel reizen en een gezin dat alle kanten op moet. Kelly Piquet (37), de vriendin van Max Verstappen (29), weet precies wat ze momenteel het liefst zou willen veranderen.
