Beeld: Kirsten Rouschop Photography
Al ruim een jaar delen Guy (32) en Ingmar (30) uit Zuid-Limburg hun bijzondere reis naar vaderschap op hun Instagram Wenspapa’s van het Zuiden. Ze vertellen open over hun verlangen naar een kindje, de obstakels die ze tegenkomen en de hoop die ze ondanks alles vasthouden.
Wanneer ze elkaar in 2019 leren kennen, is het snel duidelijk: Guy en Ingmar willen samen graag een gezin. “Bij twee mannen komt het onderwerp kinderen al vrij vroeg ter sprake”, vertelt Ingmar. “Je weet: dat wordt geen vanzelfsprekend pad, dus je praat erover. Al gauw bleek dat we allebei graag vader willen worden.”
Na een verhuizing, verbouwing en een vakantie, werd het concreet. “We zeiden: laten we vanaf 2024 echt gaan kijken wat de mogelijkheden zijn”, vult Guy aan. “Want dit is geen traject dat je van de ene op de andere dag start.” Er zijn meerdere mogelijkheden en Ingmar en Guy komen uit bij draagmoederschap. Dit spreekt de wenspapa’s het meest aan.
De eerste stap is informatie verzamelen. Ze bezoeken bijeenkomsten van Zwanger voor een ander en Meer dan gewenst, organisaties die wensouders begeleiden. “Daar zaten juristen, ervaringsdeskundigen, counselors, allemaal mensen die weten wat erbij komt kijken”, vertelt Ingmar. Draagmoederschap in Nederland mag alleen vrijwillig; commerciële trajecten, zoals in de VS of Canada, zijn hier verboden. “Dat maakt het in het buitenland op een bepaalde manier toegankelijker, maar ook peperduur”, zegt Guy. “Bij een bijeenkomst was een wensvader die vertelde dat hij twee ton kwijt was geweest voor een draagmoeder in Canada of Amerika. Dat is op dit moment niet hoe we het voor ons zien. Wij willen liever dat iemand dit uit liefde doet, niet voor geld.” “En we willen ook graag in ons huis kunnen blijven wonen”, grapt Ingmar.
Via hun omgeving kwamen ze in contact met een vrouw die ervoor open stond om voor hen draagmoeder te worden. “Ze kende ons al en wist van onze wens. Toen ze zei dat ze draagmoeder wilde worden, waren we zó blij”, vertelt Ingmar. Het contact met de Belgische fertiliteitskliniek was gelegd, de aanvraag goedgekeurd, alles leek in kannen en kruiken… en toen trok haar partner zich terug. Hij zag het toch niet zitten. “Dat was een klap”, zegt Guy. “Maar achteraf dachten we: beter nu dan later in het traject. Iedereen moet er volledig achter staan. Er zijn no hard feelings, ondanks dat het voor ons natuurlijk jammer is. We vinden echt dat alle betrokkenen zich er goed bij moeten voelen, anders houdt het op.”
Het stel is nuchter, maar ook hoopvol. “Je leert om niet te ver vooruit te denken, dit traject is namelijk niet te plannen”, zegt Ingmar. “We weten dat het ooit lukt, maar niet hoe en niet wanneer. Het helemaal loslaten lukt niet, omdat we er op Instagram veel over delen. Daar zijn we dagelijks druk mee, waardoor je toch steeds met je neus op je onvervulde kinderwens wordt gedrukt. Dat is soms pittig.”
Ze delen hun ervaringen online, via Instagram en hun blog. Om hun eigen verhaal te doen, maar ook om anderen te informeren. Vaak krijgen ze advies uit hun omgeving en hoe goedbedoeld ook, meestal weten mensen niet wat wel en niet mag rondom draagmoederschap. “We willen laten zien wat er allemaal bij komt kijken”, zegt Ingmar. “We krijgen zóveel lieve reacties, ook van mensen die we helemaal niet kennen. En nooit iets negatiefs, dat is echt bijzonder op social media.”
Wat ze het meest hebben onderschat aan dit traject? “Het juridische stuk”, zegt Ingmar. “In Nederland mag er niet bemiddeld worden tussen wensouders en draagmoeders. Je mag dus officieel niet eens iemand rechtstreeks vragen: wil jij dit voor ons doen?” De bijeenkomsten die ze bezoeken, zetten deze juridische regels uiteen, bijvoorbeeld in een checklist. Zonder de kennis van de juristen die spreken op deze bijeenkomsten, is het onmogelijk om alles zelf uit te zoeken, aldus de wenspapa’s. Guy: “Het is allemaal goed bedoeld, de wet moet mensen beschermen, maar hij past niet meer bij deze tijd. Door deze wet is het moeilijk voor (potentiële) draagmoeders en wensouders om elkaar te vinden.”
Toch blijft hun voorkeur uitgaan naar draagmoederschap in Nederland of België. “Dat voelt betrokken en dichtbij”, zegt Guy. “We willen dat het kind later weet hoe het is ontstaan, wie erbij betrokken waren. Daar hoort openheid bij.” Dat gaat een stuk makkelijker als de draagmoeder niet aan de andere kant van de oceaan woont. Ze lachen: “We hopen dat we ooit niet meer de ‘Wenspapa’s’ maar ‘Papa’s van het Zuiden’ kunnen heten.”
Volg Guy en Ingmar op hun reis naar een kindje via hun Instagrampagina. Meer weten over draagmoederschap? Je leest hier meer informatie.
Toen Jessica hoorde dat haar nichtje Tamara geen kinderen kon krijgen, twijfelde ze niet lang om draagmoeder te worden: “Na de geboorte van mijn tweede dochter zei ik: ‘Mijn buik is beschikbaar.’” Je leest het hele verhaal hier.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: we zijn toch allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Romée en Johnny.
Een bijzondere mijlpaal voor Hila Noorzai en haar man Wouter: het stel is ouders geworden van hun eerste kind.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Linda.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Lynn (39) haar dilemma. Haar 6-jarige zoon wil graag naar de kermis, maar zij vraagt zich af of ze hem daar eigenlijk wel geld voor moet geven.
Voor veel vrouwen is een zwangerschap een periode vol blijdschap, spanning en verwachting. Maar voor Jennifer Hoffman kwam daar ook iets anders bij kijken: het gevoel dat ze zich moest verantwoorden voor haar leeftijd.
