Beeld: Shutterstock
Twaalf paar schoenen op de trap. De kinderkamers zijn een puinhoop. Ze zou er dankbaar voor moeten zijn, vermoedt Katie Bingham-Smith, want ooit zijn haar drie kinderen de deur uit. Maar nee: dat is ze alles behalve.
Ze dacht dat het een fase was, toen de kinderen jonger waren en hun slaapkamervloeren bezaaid waren met Lego, schrijft ze op ScaryMommy. Maar naarmate ze groter werden, werd de rotzooi dat ook. Ze luisterden niet meer, wanneer ze vroeg of ze hun kamers op wilden ruimen. En inmiddels is de kinderverdieping een no go area waarvan Katie geen idee meer heeft wat zich er afspeelt. Om over de lege chipszakken tussen de bank nog maar te zwijgen.
Ze weten hun spullen er prima te vinden, verzekeren haar kinderen haar. Katie weet wel beter: “Ze zijn weleens een halfuur op zoek naar een schoen, hun onopgemaakte bedden lijken onbeslaapbaar en het ruikt er alsof er een scheikundeproef is mislukt.” Er zit tandpasta aan de spiegels; de tandenborstels liggen met de borstelkop in de afvoer.
Lees ook:
‘Een huis vol rommel? Ik kan het niet verdragen’ >
Haar taak is het niet meer, om achter hun kont op te ruimen, oordeelt ze. Maar wanneer ze haar kinderen eraan herinnert dat opruimen toch een tamelijk essentiële vaardigheid is in het leven, kijken ze haar glazig aan. Katie probeert haar stress en woede te negeren en hoopt dat het kwartje op een dag wel valt. Maar dat is best lastig, wanneer ze ondertussen tien andere opvoedballen probeert hoog te houden. Ze krijgt de zenuwen van rotzooi – zelfs al is hij veroorzaakt door de kinderen van wie ze zielsveel houdt.
Ze zal het ooit nog missen? No way, stelt ze. “Al komt er misschien een dag waarop ik spijt heb van al mijn gefoeter hierover. Want ik zal mijn kínderen wel missen, maar hun vuile sokken mogen ze houden.”
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
