Beeld: Shutterstock
Een goedbedoelde opmerking over hoe je eruit ziet als moeder: moet je dat als een compliment opvatten, of juist niet? Blogger Katie Bingham-Smith heeft daar een duidelijke mening over.
‘Mijn vriendin heeft onlangs een baby geadopteerd’, vertelt Katie op haar blog. ‘Toen haar dochter ongeveer een maand oud was, werd ze in de supermarkt tot twee keer toe aangesproken. Men vond ‘dat ze er heel goed uitzag voor iemand die net een baby had gekregen.’ Mijn vriendin belde mij later gepikeerd op: waar bemoeiden die mensen zich mee?’
Katie begrijpt haar vriendin volledig en neemt het op voor haar op. ‘Ook al zegt een bekende zoiets tegen je, het voelt toch als een soort belediging.’
Katie herinnert zich dat haar moeder dat soort opmerkingen vroeger ook kreeg. ‘Haar werd verteld dat ze er goed uitzag als moeder van vier kinderen. Of ‘voor haar leeftijd’’.
Lees ook:
‘Door al het gesleutel aan mijn uiterlijk houden we weinig geld over voor gezinsactiviteiten’ >
Ze stelt dat er tegenwoordig nog steeds een bepaalde lat wordt gesteld voor het uiterlijk van vrouwen. ‘Als je daaronder duikt, moet je een excuus hebben: je leeftijd of hoeveel kinderen je op de wereld hebt gezet. Ik wil niet dat mijn dochter dat gevoel straks ook krijgt.’
Natuurlijk weet Katie dat de meeste mensen dit soort dingen bedoelen als een compliment. ‘Maar zo voelt het niet. Zo krijg ik zelf wel eens de opmerking ‘Je bent in de veertig en ziet er nog goed uit.’ Wat in feite betekent dat ik oud ben.’
‘Sommigen van ons zien er juist op hun best uit als we ouder worden of nadat we moeder zijn geworden’, vervolgt ze. ‘En voor anderen eist het zijn tol van haar uiterlijk. Dus laten we niet langer benadrukken hoe iemand er uit ziet na een belangrijke gebeurtenis in het leven. En bedenk je, als je een compliment geeft, of het wel écht een compliment is.’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of neem een abonnement >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
