Beeld: Getty Images
Als je wel wat minder zou willen werken maar niet minder wil verdienen, moet je een beetje slim investeren. Daar weet moeder Susan (40) alles van.
Susan (40), woont samen met Bertine, twee kinderen van 12 en 6.
“‘Dit is het moment, Suus’, zei Bertine vorig jaar. ‘We moeten nu beginnen.’ Toen het woord beleggen viel, dacht ik eerst dat ze gek was geworden. De wereld stond in brand, we zaten in een lockdown en aangezien ik in de reclamesector werkte, was ik bang voor de klappen. De ene na de andere opdracht werd geannuleerd, bedrijven zaten boven op hun budgetten. Zonder corona had ik een drukke baan en veel stress, maar wel tegen een riant salaris.
Ondertussen voelde ik me vaak uitgeblust en waren de dagen dat ik thuiskwam als onze jongste al sliep, in de meerderheid. Bertine werkt ook veel, en daarnaast kwamen het huishouden en de zorg voor de kinderen haar neer. De balans was zoek en dat was ook merkbaar tussen ons. Vaak waren we prikkelbaar naar elkaar toe, allebei ontevreden over het gedrag van de ander en de niet kloppende verdeling.
Lees ook
‘Mijn man weet niets over mijn geheime escortverleden en het geld dat ik ermee verdiend heb’ >
Met onze spaarrekening ging het wel prima. We hadden meer dan 80.000 euro, waar we amper rente over kregen. Bertine had zich erin verdiept en door corona waren veel aandelenkoersen gezakt. Maar, zo zeiden analisten, doordat de overheid brede steunpakketten uitgaf, zouden bedrijven niet massaal omvallen. Na de lockdown zouden de koersen mogelijk stijgen. Wie nu durfde te investeren, zou dan best eens de vruchten kunnen plukken.
Ik werd steeds enthousiaster. Ik las boeken en websites over beleggen, luisterde podcasts en belde naar adviesbureaus. Beleggen is gebaseerd op cijfers, maar het is geen exacte wetenschap. En dus hoorde ik ook tegengestelde meningen, maar langzaamaan begon ik mijn eigen visie te krijgen. Avond aan avond hadden Bertine en ik het erover en zo ontwikkelden we ons eigen plan, dat na een paar weken klaar was.
“Met trillende vingers schreef ik 60.000 euro over naar de beleggingsrekening.”
Met trillende vingers schreef ik 60.000 euro over naar de beleggingsrekening en daarvan kocht ik aandelen van acht bedrijven, geselecteerd door specialisten van de beleggingsbank. Vanaf dat moment was ik verslaafd aan de app van de bank, ik keek elke tien minuten hoe het met ons geld ging. In het begin kreeg ik hartaanvallen als er rode cijfers stonden, maar inmiddels weet ik dat je het over de lange termijn moet bekijken.
We zijn nu bijna een jaar verder en hebben al 10.000 euro verdiend, en meer als je de winst meerekent die we nog niet hebben gecasht door verkoop. Elke maand storten we 1000 euro bij. Het geld dat we verdienen door hogere koersen investeren we ook weer in aandelen en zo bouwen we verder. Elke dag ben ik ermee bezig. Ik hou de koersen bij, koop en verkoop als het nodig is en houd mijn kennis up-to-date.
Een paar maanden geleden bleek dat mijn werkgever klappen heeft gehad van corona en dat er mensen uit moesten. Ik bood aan mijn baan te halveren naar zestien uur, wat met gejuich werd begroet. Zij blij, ik blij. De balans bij ons thuis is nu veel beter. Niet ik, maar ons geld werkt op dit moment keihard voor ons.”
Dit artikel staat in Kek Mama 14-2021.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
