Beeld: Canva
Als moeder heb je zo je mindere momenten… We’ve all been there. Kan gebeuren, al is het wel vervelend als je er nog dagelijks aan herinnerd wordt door een blijvend aandenken. Het overkwam ook Inge* met haar jongste dochter.
Inge*, getrouwd met Marcel, moeder van Julia (5) en Marise (3): “Mijn jongste dochter is nogal een driftkikker. Totaal anders dan haar oudere zus, zij is juist heel kalm en ook heel meegaand. Dat was dus even wennen – en dat is het soms nog steeds, ook na drie jaar.
Een van de dingen waar mijn dochter woest om kan worden, zijn riempjes. Het gevoel dat ze ergens ingesnoerd wordt en er niet uit kan, krijgt ze sinds haar peuterpuberteit enorme driftbuien van. In de kinderstoel begin ik er al tijden niet meer aan, ze blijft namelijk wel altijd braaf zitten als ze niet vast zit. Als ze wel vast zit, doet ze er alles aan om er toch uit te klimmen.
Maar ook in de kinderwagen wil Marlise de riempjes niet meer om. Na keer op keer de strijd aangaan en met een krijsend kind rond te hebben gelopen, was ik er wel klaar mee. Dan toch lekker geen riempjes? Mijn gevoel zei me wel dat het niet echt slim was, maar net als in de kinderstoel bleef ze ook in de wagen goed zitten, zolang ze maar niet vast zat. Dus zodoende.
Tot een tijdje geleden. We waren onderweg naar de supermarkt, een route die ik al honderd keer had gelopen met haar. Dochter Marlise in de wagen, zonder riempjes. En plots, totaal onverwacht, bleef de wagen achter een uitstekende stoeptegel haken. Zo onverwacht en met een vaartje, dat ze de kinderwagen uit gelanceerd werd.
Voor haar zelf kwam het ook dusdanig onverwacht dat ze geen tijd meer had om zichzelf op te vangen, dus ze landde vol op haar gezicht. Het resultaat? Een geschaafd gezicht, een fikse bloedneus en een gebroken voortand. Wat voelde ik me schuldig! Ik wist toch dat dit een slecht idee was?! Als ik niet zo laks was geweest met die verdomde riempjes, was dit niet gebeurd. Marlise heeft er zelf verder geen last meer van, en weigert ook nog steeds pertinent die riempjes om te doen. Ik voel me elke keer als ik dat gebroken tandje zie opnieuw schuldig.”
Eigenwijze kinderen, daar kan Ellen over meepraten. Zij belandde op dag twee van haar vakantie al op de eerste hulp, omdat haar dochter weigerde te luisteren. Je leest het hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Opa’s en oma’ kunnen een heerlijke extra laag liefde en koekjes toevoegen aan het leven van je kind. Of… net dat beetje chaos, bemoeienis of verwarring brengen waar je als ouder niet altijd op zit te wachten.
Veel mensen denken bij een goede opvoeding meteen aan liefde, aandacht of de juiste middelen. Maar uit nieuw onderzoek van Harvard University komt een andere factor naar voren die opvallend veel invloed heeft op de ontwikkeling van kinderen.
Fantastisch babynieuws! Jennifer Hoffman is bevallen van een dochtertje. Op Instagram deelt de 45-jarige actrice de eerste foto van het meisje en laat ze weten dat hun gezin nu compleet voelt.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: we zijn toch allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Romée en Johnny.
Je ligt elke maand krom om wat spaargeld opzij te zetten voor je kinderen, blijkt je vriend die centjes op te maken aan pokeren.
Voor veel vrouwen is een zwangerschap een periode vol blijdschap, spanning en verwachting. Maar voor Jennifer Hoffman kwam daar ook iets anders bij kijken: het gevoel dat ze zich moest verantwoorden voor haar leeftijd.
