Beeld: Kek Mama
Tuurlijk, helemaal netjes is het niet, dat spijbelen. Maar soms wil je als moeder óók een dagje vrij. En dan maar hopen dat je niemand tegen komt.
Gwenn (34), moeder van Rick (8) en Tim (6): “Het kinderdagverblijf was een dagje gesloten, maar ik had de memo gemist en moest die ochtend met twee kinderen huiswaarts keren. Mijn manager had al een paar keer moeilijk gedaan als ik vrij wilde vanwege de kinderen, dus meldde ik me af met een ‘hevige migraineaanval’ waarop ze mij veel beterschap wenste.
’s Middags was de opening van de ijsbaan bij ons in de stad. Ik nam Rick en Tim mee en was zo druk met ze leren schaatsen, dat ik niet in de gaten had dat er foto’s werden gemaakt. Foto’s die pontificaal op Facebook werden gezet.
De volgende dag opende ik op mijn werk de lokale nieuwssite en zag een foto van kinderen op de ijsbaan, met mij als stralend middelpunt. Mijn manager heeft er nooit iets over gezegd, maar laatst informeerde ze wel of ik altijd snel opknap na een aanval. Ik stamelde snel iets over wonderpillen.”
Lotte (29), moeder van dochter Pippa (1): “Op mijn vrije dag bracht ik Pippa gewoon naar het kinderdagverblijf. Ik verheugde me op een dagje languit in bad, ongestoord tijdschriften lezen en Netflixen. Tegen haar leidsters zei ik dat ik moest werken, uit angst dat ze me anders een ontaarde moeder zouden vinden.
Maar helaas werd Pippa ineens koortsig en verkouden en dus belden de leidsters naar mijn werk. Waarop mijn collega doodleuk zei: ‘Joh, Lotte is lekker vrij’. Toen ik vervolgens op mijn mobiel werd gebeld met de vraag of ik Pippa misschien kon komen ophalen, voelde het net of ik gespijbeld had.”
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Je kind naar een kinderdagverblijf of naschoolse opvang brengen; het is de normaalste zaak van de wereld. Toch voelt 38 procent van de ouders zich hier weleens schuldig over, blijkt uit onderzoek. Je leest het hier.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
