Beeld: Getty Images
Speelafspraakjes zijn leuk, maar niet altijd gratis. Na een middagje spelen kreeg Amber geen bedankje, maar een Tikkie van 1,25 euro.
Amber: “Ik dacht even dat het een grap was. Een Tikkie van 1,25 euro. Voor een zakje chips. Na een speelafspraakje. Ik checkte nog eens goed. Nee hoor, geen foutje.
Mijn zoon, Finn, was uitgenodigd om bij een vriendje te komen spelen. Leuk! Ik had de moeder van het vriendje wel eens vluchtig gesproken bij het schoolplein, en ze leek aardig. Finn had er zin in. Hij zou uit school met ze mee gaan en ik zou hem aan het einde van de dag ophalen.
Twee uur later kreeg ik een appje: ‘Finn heeft gezellig gespeeld! Hij heeft in de speeltuin een zakje chips gehad en limonade gedronken. Ik stuur je even een Tikkie van 1,25.’ Het speelafspraakje was nog niet eens afgelopen.
Mijn brein had een paar seconden nodig om dit te verwerken. Een Tikkie? Van één euro vijfentwintig? Voor een zakje chips en een bekertje limonade? Ik scrolde omhoog, in de hoop dat ik misschien iets over het hoofd had gezien. Ik wachtte nog even of er een ‘Haha, grapje, natuurlijk niet!’ achteraan kwam. Maar nee. Geen emoji, geen knipoog, geen spoortje ironie.
Ik heb de Tikkie netjes betaald, ik kan immers niet in iemands portemonnee kijken. Al ging mijn zoon wel met haar mee in een dure bakfiets en draagt haar kind altijd merkkleding, dus zo krap bij de kas zal ze niet zitten. Bij het ophalen grapte ik nog lachend: ‘Moeten we straks bonnetjes bewaren en alles declareren na een speelafspraakje?’ Dat kon ze volgens mij niet waarderen, want ik kreeg alleen een geïrriteerde blik.
Nou, dan stuur ik volgende keer ook maar een factuur als er bij ons thuis een boterham met hagelslag wordt gegeten.”
Ook Brenda kreeg na een speelafspraak een Tikkie, maar die was een stuk hoger: 350 euro. Dat verhaal lees je hier.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
