Blogger Amber Leventry houdt zielsveel van haar bloedjes, maar soms wil ze kunnen weglopen; even geen verantwoordelijkheden meer, even geen moeder meer zijn, even rust.
Lees verder onder de advertentie
Op Scary Mommy legt ze uit waar dat gevoel vandaan komt.
‘Vermoeiende ochtend’
‘Het was een behoorlijk vermoeiende ochtend vandaag’, schrijft ze. ‘Niemand wilde opstaan, zich aankleden of ontbijten. Ze huilden allemaal en ik schreeuwde tegen ze: dat ik hun speelgoed zou weggooien als ze niet zouden doen wat ik vroeg. En toen mijn zoon voordat we weggingen óók nog zei dat-ie z’n winterjas kwijt was, had ik het helemaal gehad. ‘Ik wil geen moeder zijn’, dacht ik.’
Amber heeft dat gevoel de laatste tijd wel vaker – iets waar ze zich best schuldig over kan voelen. ‘Het ouderschap is moeilijk en ik heb alle recht om te klagen, hulp te vragen en tijd voor mezelf te nemen. Maar overschrijd ik een grens wanneer ik fantaseer over weglopen van huis? En het gaat wel verder dan alleen fantaseren: ik maak een checklist wat ik allemaal mee zou nemen, bedenk naar welke plekken ik zal afreizen, welke instrumenten ik wil leren spelen en welke nieuwe mensen ik zal gaan ontmoeten.’
Lees verder onder de advertentie
‘Soms voel ik me gevangen’
‘Ik zal nooit weggaan bij mijn kinderen’, vervolgt ze. ‘Maar op sommige dagen voel ik me gewoon gevangen. En gelukkig zorgt de liefde van mijn kinderen ervoor dat mijn verlangen om m’n spullen te pakken en weg te gaan, wordt gedoofd. En weet je? Door af en toe te dagdromen over het weglopen van huis, kunnen we ons staande houden tussen alle mess die het ouderschap met zich meebrengt.’
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Op het schoolplein worden dagelijks grote problemen klein gemaakt en kleine problemen soms verrassend groot. En wat doe je als een ogenschijnlijk onschuldige rage ineens uitmondt in een officieel verbod?