Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: slaaf van mijn telefoon.
Daar zitten ze op de achterbank, mijn twee bloedjes. Het liefste in mijn leven. En wat doe ik? Ik zit te appen. Achter het stuur. Het stoplicht staat op rood, oké. Maar toch: hoe ongelofelijk sneu ben ik. En niet dat het van levensbelang is hè. Geen groots familiedrama of wereldschokkende spoedjes. Nee, simpelweg uit gewoonte.
Appen op de gang, stiekem. Doe ik ook. Tijdens zo’n vakantie dat mail, Facebook en Twitter in de ban zijn gedaan door wederhelft. Wifi-detox. Want: ‘De fijnste dagen met de kinderen zijn die zonder telefoon.’ Ik ben het met hem eens, maar hé, appen zit niet expliciet in de deal (Toch? Grijns ik als ik word betrapt) dus pak ik tussen het relaxen door nog wat werk op.
Ik ben een slaaf van mijn telefoon en ik vind het nog lekker ook. Even een mailtje afhandelen in de file. Tussen het koken door Facebook checken. Een appje naar een liefdesverdrietige vriendin tijdens een avond Netflixen met wederhelft. Die zich wild ergert, want van het type dat een paar keer per jaar dreigt z’n telefoon ‘voor altijd de deur uit te doen’. Vanwege onruststokend onding.
Met mij als lichtend voorbeeld is het geen wonder dat die telefoon onweerstaanbaar is voor kinderklauwtjes. Spelletjes zitten er niet op, maar joelend ermee rondsjouwen voldoet voor de jongste des huizes. Aangezien ik voor het gemak (in tijden van hemeltergend gegil is alles geoorloofd) ben vergeten het blijf-van-mijn-telefoon-af mee te nemen in de opvoeding, doet hij dat ook dagelijks. En vanwege het gammele hoesje waar m’n telefoon continu uitvalt, dreigt die lifeline het dus ook geregeld te begeven.
Dus: hij gaat voortaan vaker op vliegtuigstand, spreek ik mijzelf streng toe. Maar eerst google ik nog even op hooligan-proof hoesje, kunnen ze op de achterbank voortaan met m’n telefoon spelen. En dagdroom ik gewoon wat bij rood.
SARA
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
In het artikel ‘Dat ding eet nog net niet mee’ in Kek Mama 04-2016 lees je wat ervan kan komen als je allebei niet van je telefoon af kunt blijven.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
