Hoofdredacteur Sara schrijft elke maand in Kek Mama vol humor en relativering over zichzelf en haar gezin. Deze maand: me-time.
“Me-time is zwaaaar overschat. Heb ik totaal geen behoefte aan”, roep ik tijdens het wijnen met vriendinnen. Ko is drie, Toon nog in geen velden of wegen te bekennen. Ik werk voor mezelf in een studio in het centrum van Amsterdam. Alles doe ik ape-relaxed op de fiets.
Lees verder onder de advertentie
Als Mark met Ko opstaat, blijf ik een half uurtje in bed om wat kranten en blogs door te spitten. En als ik met Ko opsta, kan dat ook, maar dan met Buurman en Buurman aan. Ben ik aan het werk, dan kan ik tussendoor lekker Facebooken, opnemen als vrienden bellen en de administratie doen. Sporten doe ik tussen crèche en kantoor. En heb ik het even gehad met deadlines, dan stiefel ik naar de Etos, de schoenenwinkel en de Bruna om de hoek.
Lees verder onder de advertentie
Wist ik veel dat dát me-time was. En dat ik drie jaar, een tweede kind en een baan later oprecht zou genieten van ’s avonds in m’n eentje de weekboodschappen doen (jaja, zo georganiseerd zijn wij intussen). Een beetje zen rondscharrelen tussen de schappen zonder twee tollende muppets om me heen. Dat ik bij een plas-pitstop soms een paar minuten langer op de wc blijf zitten, gewoon om even niks te moeten, totdat ook daar het ‘Mamaaaa’ klinkt. Dat de drie kwartier die ik naar de redactie rij, de enige tijd is dat ik echt helemaal alleen ben. En dat het allerbeste cadeau dat Mark me dit jaar gaf 24 uur in een wellnesshotel was. Helemaal in mijn eentje. Alle behandelingen laten doen waar ik zin in had. Van voeten mishandelen tot gellak tot Keltische massage (ja, dat bestaat). Dommelen in een hangmat. Sushi eten in de zon.
Kortom: ik met m’n grote waffel. En die vriendinnen heb ik nog niet eens kunnen vertellen dat ik ze nu wel snap. Nog geen tijd gevonden voor een wijn-date.
SARA
Sara van Gorp (42) is hoofdredacteur van Kek Mama en woont samen met Mark en zoons Ko (6) en Toon (1).
Hier lees je hoe andere moeders dat doen: tijd voor zichzelf organiseren.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]