Sanne Langelaar

Na het succes van de komediefilm Groeten van Gerri kon een vervolg niet uitblijven. Herrie in Huize Gerri staat nu op Netflix. We spreken actrice Sanne Langelaar (37) - die weer in de rol van Anneke kruipt - over de film, zwanger zijn en het moederschap.

In de film - die net als het eerste deel in coronatijd werd opgenomen - hebben scheikundeleraar Gerri (Frank Lammers) en webcamgirl Anneke elkaar helemaal gevonden. De twee wonen samen op een bungalowpark én verwachten hun eerste kindje. De Netflix-voorpremière in Hotel Okura in Amsterdam staat daarom, heel toepasselijk, in het teken van een babyshower. Geen onbekende setting voor Sanne, die twee maanden geleden beviel van zoon Isaak, het broertje van Sam (2). We belden haar op.

Article continues after the ad

 

Hoe gaat het nu bij jullie thuis, met een peuter en een baby?

‘Geweldig! Bij Sam kwam ik de eerste drie maanden het huis niet uit, maar nu durf ik dat wel aan. En dat is puur omdat het allemaal zo goed gaat. Isaak doet het ontzettend goed en Sam is verschrikkelijk lief voor zijn broertje. Ik ben gewoon moeder van twee zoons, heel bijzonder en gezellig. De overgang van één naar twee kinderen ging eigenlijk heel makkelijk. De eerste keer vond ik dat contrast groter. Toen besefte ik dat mijn leven nooit meer hetzelfde zou zijn. Spontaan de deur uit of uit eten was er niet meer bij. En dat klopt ook, maar nu verandert er minder.’

 

Sanne, vlak na de geboorte van Isaak. 

 

Het leven van Anneke ziet er in de tweede film heel anders uit. Wat verandert er allemaal?

‘De grootste verandering is natuurlijk dat ze hoogzwanger is en met Gerri op een bungalowpark woont. In Groeten van Gerri is Anneke nog een wulpse webcamgirl, maar nu ziet haar leven er heel anders uit. Daar hebben we bewust voor gekozen. Ik was destijds 37 weken zwanger en wilde in de film een échte zwangerschap laten. Waarin je te krappe shirts draagt en zonder make-up door het leven gaat. Er zijn vast vrouwen bij wie het anders gaat, maar ik wilde alleen maar in joggingsbroek op de bank wachten tot de baby kwam. In films worden zwangere vrouwen vaak gespeeld door slanke actrices met een nepbuik, maar dat is niet realistisch. Op een gegeven moment is alles opgezwollen. Daar mogen we best eerlijk over zijn.’

 

Je was hoogzwanger tijdens de opnames. Hoe ging dat?

‘Frank (Lammers, acteur en regisseur van de film, red.) belde me vlak voor mijn verlof met de vraag of ik openstond voor een nieuw project. Waarom ik toch mee wilde doen? Frank is de belangrijkste reden. Tegen hem kan ik nooit nee zeggen. We hebben vaker samen projecten gedaan en het is áltijd leuk. Het zijn de projecten waardoor ik denk: daarom ben ik ooit actrice geworden. Dus ik wilde meedoen, maar wel onder een paar voorwaarden. Ik kon niet meer tien uur lang op de set staan, dus ik had een strak schema: drie uur filmen, twee uur slapen, en weer drie uur filmen. Normaal gaat het op een filmset nooit zoals je verwacht, het duurt altijd langer, maar nu werd er zo goed voor me gezorgd. Daardoor was het goed te doen. En hoe leuk is het om deze film later samen met Isaak te kijken? Dan kan ik zeggen: ‘Daar zat je nog in mama’s buik.’

 

Maar veel tijd om te filmen was er dus niet.

'Nee. We hadden enorm geluk met Michiel Stroink, die het script binnen een week schreef. Na zeven dagen filmen stond alles erop, echt bizar. Maar de volgende keer - Frank en ik fantaseren al over een derde deel - trekken we er langer voor uit hoor. Dan willen we graag naar een verre bestemming, zoals Japan of de Seychellen, haha. Lekker uitpakken.’

 

Anneke is voor het eerst zwanger. Wat voor moeder is ze?

‘Ze heeft geen idee wat haar te wachten staat. En dan woont ze ook nog in een te krappe chalet op een bungalowpark, wat ze verschrikkelijk vindt. Maar net als veel andere moeders heeft ze plotseling de behoefte om van alles te veranderen. De schuur moet nog uitgeruimd worden, ze wil een groter huis. Anneke is een soort leeuwin, die alles opzijschuift voor haar kind, ze wil alleen het allerbeste.’

 

Lees ook
Sanne Langelaar verwelkomt tweede zoon: 'Wat een geluk' >

 

Welke verwachtingen had jij tijdens je eerste zwangerschap?

‘Ik wilde heel graag een kind en dacht dat ik de hele dag op een roze wolk zou zitten. Maar vanaf de zesde week tot de negende maand was ik intens misselijk. Dat mijn zwangerschap zo zwaar zou zijn, had ik niet verwacht. Ik zie veel vrouwen die hun zwangerschap er maar een beetje ‘bij’ doen, naast een fulltimebaan en een druk leven. Maar nu weet ik: zoveel ballen in de lucht houden, is eigenlijk niet te doen. Dat was best een realitycheck.’

 

En hoe ging het de tweede keer?

‘Van tevoren dacht ik: ik blijf lekker sporten en ga fit de zwangerschap in. Nou, dat was onmogelijk. Dit keer was de misselijkheid nog erger. Weer geen roze wolk. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat ik niet goed ben in zwanger zijn, maar beter in het krijgen en verzorgen van een baby. Er zijn een hoop moeders met een nog onvervulde kinderwens die alles overhebben voor een kind, ook zo’n heftige zwangerschap. Dankbaar zijn voor een kind is daarom het allerbelangrijkste, maar dat neemt niet weg dat een zwangerschap soms best pittig is.’

 

Sanne met zoontje Isaak. 

 

Is dat ook de boodschap die je wilt meegeven in de film?

‘Ja, en dat maakt het ook persoonlijk. In de filmindustrie hebben mensen nog weleens de neiging om overal een filter overheen te gooien. Ze laten vooral zien hoe geweldig het leven is. Soms zie ik moeders die zes weken na hun bevalling alweer met een sixpack op een strand in Barbados staan. Nou, zes maanden na de bevalling paste ik mijn oude kleding nog niet. In deze film laten we het echte leven zien. Die nuchterheid vind ik wel verfrissend. Ik hoop dat vrouwen zich erin herkennen en denken: oh gelukkig, haar buik hangt ook steeds onder haar shirt. Laten we niet vergeten dat we als moeders iets fantastisch doen: een kind dragen. Wees dus wat liever voor jezelf en voor elkaar.’

 

Hoe zou jij jezelf omschrijven als moeder?

‘Ik ben heel intuïtief. Met Isaak ben ik een stuk rustiger. Ik ben niet meer continu bang dat hij van de trap kukelt, dat ik iets verkeerd doe of dat hij niet goed slaapt. De oudste zit volop in de peuterpuberteit. Dan kan ik zeggen: hij is lastig. Maar in plaats daarvan denk ik juist: hij is de hele dag op de crèche geweest, misschien is hij gewoon overprikkeld. Dat is een heel andere manier van denken.’

 

Je hebt al best wat ervaring als moeder. Wat is jouw tip voor Anneke?

‘Leer loslaten en wees flexibel. Het gaat nooit zoals je van tevoren bedenkt. Tegenwoordig maak je een bevalplan, hoop je misschien op een badbevalling of wil je geen medicatie. Maar één ding wat zeker is: als het zover is, gaat niets zoals je verwacht. Dan is het puur intuïtief en afgaan op je oergevoel. Als je daarop vertrouwt, kom je al een heel eind.’

Benieuwd naar de film Herrie in Huize Gerri? Hij staat nu op Netflix. Bekijk de trailer alvast hieronder.

 

 

 

Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!