Kek Mama-columnist Roos Schlikker vond het bloedspannend om haar eerste roman te schrijven. En nu ligt ‘Huisje boompje beest’ in de winkel en mag iedereen er zomaar iets van vinden. “Het voelt alsof ik naakt op de markt sta.”
“Sommige dingen in het nieuws fascineren me. Zo ook pedojagers: de mensen die met brandende fakkels in de voortuin van een vermeende pedofiel staan en zijn naam en telefoonnummer online gooien. Enerzijds hebben ze het gelijk heel erg aan hun zijde – niemand wil dat iemand vieze dingen met kinderen doet. Tegelijkertijd vind ik het zo interes sant dat die pedojagers zelf óók een grens overschrijden. In eerste instantie wilde ik die mensen volgen voor een journalistiek verhaal, maar op een gegeven moment dacht ik: wat als ik mijn verbeelding loslaat op dit thema?”
“Jazeker. Als journalist mag je nooit wat verzinnen, bij een roman kun je zelf personages creëren. Ik heb echt alles uit de krochten van mijn eigen hoofd en ziel kunnen trekken. Doodeng, maar tegelijkertijd was het een feest om op zo’n nieuwe, vrije manier te schrijven.”
“Het voelt alsof ik naakt op de markt sta. Ik word er zelfs een beetje humeurig van, zo spannend vind ik het. Al komt het misschien ook omdat ik een nogal faalangstig persoon ben. Tegelijkertijd vond ik het geweldig om te doen. Dus dan maar dat marktplein op.”
“Dit gaat niet over mij, dacht ik in eerste instantie. Ik woon niet in een Vinexwijk en heb niks te maken met pedofielen. Al schrijvende merkte ik dat het boek juist wel dichtbij me staat. Zo is er een personage dat enorm bang is dat haar iets overkomt: dat haar man haar in de steek laat, haar kind doodgaat of er een bom ontploft. Ik kan die angst ook hebben. Dat je het bijna gaat bezweren met allerlei rare rituelen en bijvoorbeeld vijf keer op een muur staat te tikken omdat je bang bent dat er anders iets gruwelijk misgaat. Eigenlijk is dat een stukje van me dat ik liever verberg.”
“Schrijven komt neer op nadenken. Over verhaallijnen, personages, anekdotes. En nadenken kan ik overal: aan de keukentafel, onder de douche en in de speeltuin. Als mijn kind voor de 36e keer van de glijbaan gaat, hoef ik niet steeds verbijsterd achterover te vallen en kan ik stiekem heus wel een leuk plotje bedenken.”
“Ha, nee! Ik zat in Wie is de Mol? en dat schrijfhuisje was mijn smoes. Iedereen trapte erin. Maar bij thuiskomst was mijn roman dus nog steeds niet af. Daar heb ik nog wekenlang aan zitten schrijven.
Huisje boompje beest, € 19,99 Atlas Contact. Een fragment uit Roos haar boek lees je in Kek Mama 07-2017
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
