Te vroeg geboren baby’s lijden in stilte van de ‘infuuspijn’. De piepkleine baby’s liggen vaak aan het infuus om te kunnen groeien en te genezen, maar bij pasgeborenen en zeker bij prematuren zijn de aders erg dun en kwetsbaar. Er gaat dan ook vaak iets mis met de infusen, met alle gevolgen van dien. Een voldragen baby of zelfs een volwassenen zou het uitschreeuwen van de pijn, een klein prematuurtje kan dat nog niet.
Lees verder onder de advertentie
Met een monitorsysteem kan er veel leed voorkomen worden. In Amerika en Qatar worden deze zogenaamde IV Watch-systemen al succesvol gebruikt. Het apparaat houdt de infusen goed in de gaten en is een week lang succesvol getest op de IC neonatologie in het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Daarom zette neonatologie-verpleegkundige Jozua van Duuren een crowdfundingactie op. Kim Kötter is ambassadrice van het Wilhelmina kinderziekenhuis en vertelt over deze mooie én belangrijke actie van Jozua.
Donkerblauwe voetjes
“Ik loop vaak rond op de afdeling neonatologie en weet wat er allemaal mis kan gaan. Die kleintjes zijn zo klein en kwetsbaar. Ik heb ook weleens gevraagd: jeetje, waarom zijn die voetjes zo blauw?” Kim doelt op het letsel dat de kleintjes kunnen oplopen door het infuus. De verpleging probeert ieder uur te checken of de infuusjes nog goed zitten. Soms lukt dat niet door de enorme personeelstekorten. Ook als het wél lukt, zie je het letsel vaak pas te laat. De voetjes worden donkerblauw, soms met wonden, zwarte vlekken of hele grote blaren.
“Het erge is nog dat die kleintjes in stilte lijden”, vertelt Kim. “Wij zouden het uitschreeuwen, maar zij kunnen nog niet huilen. Ze zijn zó klein en hebben dan al zoveel pijn. Het is allemaal zo heftig.” Die ‘infuuspijn’ is niet alleen zielig, maar het kan ook letsel veroorzaken. Het verschuiven van zo’n infuus kan namelijk grote gevolgen hebben. Als de medicijnen buiten het bloedvat komen, kunnen ze veel schade aanrichten. Een enorm risico, maar ze kunnen ook niet zonder.
Lees verder onder de advertentie
Het kan ook psychisch een boel kapot maken. “Prikken is traumatisch voor een kindje en pijn is helemaal niet goed. Het is niet gek dat te vroeg geboren baby’s een grotere kans hebben op mentale problemen en autisme”, legt van Duuren uit aan het AD. “Dít is iets waar we wat aan kunnen doen, daarom is die actie ook zo belangrijk. Met die honderdduizend euro kunnen we zoveel leed voorkomen en dus ook zoveel kindjes en ouders helpen.”
Een belangrijke actie
“Het is geweldig dat het streefbedrag nu is bereikt”, legt Kim uit. “Maar donaties zijn nog steeds heel belangrijk.” Er zijn namelijk nog andere afdelingen in het WKZ waar kinderen dringend behoefte hebben aan deze monitoren. “Mijn oudste Muck heeft een stollingsziekte. Na zijn geboorte moest hij meteen geprikt worden. Dat lukte toen al bijna niet en hij was een voldragen baby. Ook voor deze kindjes zijn die monitoren heel belangrijk.”
Lees verder onder de advertentie
Binnenkort wil Kim heel graag weer een dag meelopen. “En dan écht helpen. De handen uit de mouwen steken. Dat vind ik als ambassadeur heel belangrijk en ik ben blij als ik op deze manier kan helpen.”
De crowdfundingsactie van het Wilhelmina Kinderziekenhuis loopt nog steeds. Doneren kan hier.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.