Beeld: Getty
Beeld: Getty

Een derde van alle volwassenen slaapt nog met een knuffel of sabbeldekentje. ''Als ik ’s nachts wakker word, ligt Aapje naast mijn kussen. Dan pak ik hem stevig vast. Zijn magische geur brengt me meteen weer in slaap."

Marlies (44) is getrouwd met Eric (51) en moeder van Berry (14) en Robin (12).

“Op foto’s van vroeger steekt steevast een bruin kontje onder mijn oksel uit. Aapje en ik zijn vanaf dag één onafscheidelijk. Op vakan­tie in Duitsland mocht ik een cadeautje uitkiezen. Met mijn dikke peutervingertje wees ik direct naar Aapje. Ik was een jaar of vier toen ik hem kwijtraakte tijdens het buitenspelen. Moord en brand schreeuwde ik. Mijn moeder heeft tot diep in de nacht in de stromende regen naar Aapje gezocht. Ze vond hem onder een dennenboom.

 

Onafscheidelijk

Aapje slaapt nog altijd bij me in bed. Als ik ’s nachts wakker word, lig-t­ie naast mijn kussen. Dan pak ik hem stevig vast. Zijn magische geur brengt me meteen weer in slaap. Toen Eric en ik elkaar net kenden, vond hij Aapje maar een vieze voddenbaal, maar hij gruwde nog meer van mijn kat die ook op mijn bed sliep. Hij werd hysterisch toen het arme beest een keer diarree had en een pootafdruk op ons dekbed achterliet. Eric was onverbiddelijk: Aapje mocht blijven, de kat sliep voortaan in de woonkamer.

Lees ook
''Jos slaapt met zijn knuffelhond, ik lig ernaast met olifantje.'' >

 

Geen vervanging mogelijk

Toen ik mijn eerste kind kreeg en mijn moeder Aapje in het kraam­ bed zag liggen, was ze in alle staten. Hij zag er niet uit, dat kon écht niet meer. Ze beweerde dat het een echte Steiff was – een bekend, Duits speelgoedmerk dat levenslang garantie geeft. Voor ik het wist had ze hem meegegrist en aan haar buurman gegeven die een speelgoedwinkel runde. Hij beloofde me een spiksplinternieuwe aap. Die wilde ik natuurlijk helemaal niet, ik wilde Aapje. Ik was dan ook erg opgelucht toen Aapje een ordinaire nepper bleek en ik mijn haveloze vodje weer in de armen kon sluiten. Sindsdien laat ik mijn moeder niet meer in de buurt van Aapje.

 

Het knuffelvirus

Ik heb mijn dochter aangestoken met het knuffelvirus: ze zet geen stap zonder Gorilla en heeft tig knuffels op haar bed liggen. Vorig jaar gingen we naar Barcelona met vijftien knuffels in haar koffer. Bij de douane werden we eruit gepikt en werden Gorilla en zijn vrienden uitvoerig gevisiteerd. Daarin zouden best eens drugs kunnen zitten, dachten ze.

 

'Hij is perfect'

Aapje is inmiddels doof, blind, zit vol met scheuren en heeft geen voeten meer. Eigenlijk is-­ie al bijna vergaan. In mijn ogen is hij echter perfect. Hij hoeft niet aan de botox, de fillers of wat dan ook.”

Dit artikel staat in Kek Mama 10-2016

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >