Beeld: Getty Images
Op school leren kinderen natuurlijk allerlei belangrijke informatie zoals lezen, schrijven en rekenen. Maar af en toe is er ook even tijd nodig voor ontspanning. In deze klas deden ze dat wel op een hele feestelijke manier.
Juf Lies: “Een paar dagen geleden kwam de moeder van de 10-jarige Sam naar me toe. ‘Sam kwam laatst zó vrolijk thuis’, zei ze. ‘Hij vertelde dat hij iets super leuks had gedaan, namelijk een polonaise lopen in de klas en begon hier gelijk enthousiast in detail over te vertellen’, vertelt ze. Ik lach, want dat de klas een polonaise mocht lopen, had een hele goede reden.
Het was een dag zoals alle andere dagen. Mijn klas, waar Sam in zit, was ’s ochtends hard aan het werk. Ze begonnen met lezen in hun boek en daarna gingen ze cijferend delen oefenen in hun rekenboek. Voor de één moeilijker dan voor de ander, maar de werkhouding zat er bij de klas goed in. Ook schrijven deed iedereen zo netjes mogelijk.
In de middag was er tijd om de opdrachten die in de ochtend niet af waren gekomen af te maken. Weer werd er in de klas heel goed gewerkt. Daardoor hadden we nog een uur over om iets leuks te doen. Iedereen mocht iets voor zichzelf kiezen. De meesten gingen knutselen of pakten een spel uit de kast. Er werd muziek opgezet. Steeds mocht iemand anders een liedje kiezen. Eén kind besloot een polonaise liedje op te zetten.
Een groepje vrienden begon achter elkaar aan te lopen, als een echte polonaise. Steeds meer kinderen sloten aan. Lachend en meezingend hadden de kinderen het ontzettend naar hun zin. En ik? Ik liep vrolijk mee. ‘Als de klas zo goed gewerkt heeft, mag er best een momentje van plezier tussen zitten’, zeg ik glimlachend tegen de moeder van Sam.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
